రచయితా, కథకుడూ

రచయితే కథకుడా అన్న విషయంమీద రాయాలని నేను చాలాకాలంగా ఆలోచిస్తూనే వున్నాను. వెనక ఒక టపాలో మరువంగారి వ్యాఖ్యకి సమాధానంగా కూడా మళ్లీ రాస్తానని చెప్పేను. ఇదుగో అదే ఇది …

ఊసుపోక – హక్కులు దోచేసుకుంటున్నారు :(

(ఎన్నెమ్మకతలు 45) 

పైశీర్షిక చూడగానే ఇది తెలంగాణా, సమైక్యాంధ్ర తగువేమో అనుకుంటారేమో. ఒకరకంగా అవును, మరోరకంగా కాదూ

కల్పన – ‘ మూస ‘ పోసిన సాహిత్య చరిత్ర ఇంకెన్నాళ్ళు?

2004లో తొలిసారిగా కల్పననీ, అఫ్సర్‌నీ ఆటా సభల్లో కలిశాను. వారితో వెంటనే మంచి స్నేహం ఏర్పడింది. ఆటావాళ్ల సావనీర్‌‌లో స్త్రీచైతన్యంమీద కల్పన రాసినవ్యాసంలో ప్రస్తావించిన అంశాలు నాదృష్టినాకట్టుకున్నాయి. అంచేత

ఊసుపోక – ప్రశ్నలూ, ఆలోచనలూ

(ఎన్నెమ్మకతలు 44) నాకథ “పెద్దతనం”మీద భావన, శ్రీలలిత వెలిబుచ్చిన అభిప్రాయాలూ, అడిగిన ప్రశ్నలు గంభీరమయినవీ, అంతకంత ఆలోచనలు రేకెత్తేంచేవీను. ఎంతంటే, నాచేత మరో (ఈ) టపా రాయించేయి.

పెద్దతనం (కథ)

ఎవరో తట్టిలేపినట్టు ఉలిక్కిపడి కళ్లు తెరిచి చుట్టూ చూసింది కాంచన. ఎదురుగా బల్లమీద వాచీ పదకొండు దాటి పావుగంట అయిందంటోంది. అబ్భ! ఇంత వెలుగేమిటి? అనుకుంటూ

శివరాజు సుబ్బలక్ష్మిగారు – రచయిత్రీ, చిత్రకారిణీ, అసామాన్యగృహిణి

శివరాజు సుబ్బలక్ష్మిగారు కథలు రాస్తారని నాకు చాలాకాలంగానే తెలుసు కానీ నేను చదివినవి చాలా తక్కువ. అది కూడా ఎప్పుడో కొన్ని దశాబ్దాలక్రితం