(ఎన్నెమ్మకతలు 40)
బజారంటే నాకు ఈపాట గుర్తొస్తుంది.
ఓ పల్లెపడుచుని ఓ చిన్నవాడు అడుగుతాడు,
ధాన్యమయిన దంచగలవ పిల్ల నీవు అని.
ధాన్యమంటె దగ్గొస్తదయ్య మాకు
అంటూ చెప్పి, ఆపడుచుపిల్ల ఇంకా ఇలాగే తనకి చిరాకు కలిగించే మరో రెండు కూడా చెప్పేక, మరి
(ఎన్నెమ్మకతలు 40)
బజారంటే నాకు ఈపాట గుర్తొస్తుంది.
ఓ పల్లెపడుచుని ఓ చిన్నవాడు అడుగుతాడు,
ధాన్యమయిన దంచగలవ పిల్ల నీవు అని.
ధాన్యమంటె దగ్గొస్తదయ్య మాకు
అంటూ చెప్పి, ఆపడుచుపిల్ల ఇంకా ఇలాగే తనకి చిరాకు కలిగించే మరో రెండు కూడా చెప్పేక, మరి
మునిసిపల్ ఆఫీసులో నేను కొత్తగా ఉద్యోగంలో చేరినరోజులు.
నేను చేరడానికి పదిరోజులముందు చేరేట్ట సత్యం అని ఒక టైపిస్టు. వంకరటింకరగా గీసినట్టున్నకళ్లూ, తుప్పజుత్తూ, పొట్టిగా, పీలగా, గట్టిగా గాలేస్తే ఎగిరి పడతాడేమో అన్నట్టుండేవాడు.
(ఎన్నెమ్మ కతలు 39)
లేమ కాదండీ, నే చెప్పేది “లేమి” మాట.
దరిద్రపుబతుకుల్లో గల ఔన్నత్యాన్ని వేనోళ్ల పొగిడేవాళ్లున్నారు. నాకెందుకో అది చాలా అసంబద్ధంగా
అర్థరాత్రి దాటింది. మనోరమా, ఇద్దరు పిల్లలూ పడకెక్కేసి మూడున్నరగంటలయింది.
చంద్రం కంప్యూటరుకి అంటుకుపోయి ఉద్యోగాలవేటలో వేసారి, రంగుబుడగలు షూట్ చెయ్యడం మొదలుపెట్టేడు. చుంయ్ చుంయ్ మంటూ పెనంమీద పెసరట్లలా స్క్రీనుమీద బుడగలు చితికిపోతున్నాయి. (ఇంకా…)
కథామాలతీయం శీర్షికతో పొద్దు సంపాదకవర్గంతరఫున స్వాతికుమారి గారు నాతో జరిపిన ఇంటర్వూ పాఠకుల సౌకర్యార్థం ఒకే ఫైలులో ఇక్కడ ఇస్తున్నాను, పొద్దు.నెట్ సౌజన్యంతో. – సం. మాలతి.
(ఎన్నెమ్మ కతలు 38)
గత మూడు టపాలు చూసి “ఈవిడకేమిటి మతిపోతున్నట్టుంది” అని మీరు అనుకుంటుండొచ్చు. అంచేత నాకష్టాలన్నీ మూట గట్టేసి, నాబతుకులో నార్మల్సీ ఏర్పరుచుకొనేడమే ఈ టపా ధ్యేయం. అంటే మీరు reading this at your own risk!
నిజమే. ఈమధ్య నాస్పిరిటు డౌనయింది. మొదటి కారణం – వాతావరణం. ఎండలు ముదురుతున్నాయి. మాయింటికి