ఊసుపోక – అమ్మాయి సిన్మాతారలా ఉందంటేనూ…

(ఎన్నెమ్మ కతలు 68)

విన్నారా ఈ జోకు. పెళ్ళిచూపులనాడు మధ్యవర్తి “అమ్మాయి సిన్మాతారలా ఉంటుంది,” అన్నాట్ట అబ్బాయితో.పెళ్ళిచూపులయినతరవాత పెళ్ళికొడుకుమాట, “సినీమాతారలా ఉంటుందంటే వైజయంతీమాలలాగో విజయనిర్మలలాగో ఉంటుందనుకున్నాను. సూరేకాంతంలా అనుకోలేదు” అని.

నిజానికి సూర్యకాంతంలా ఉందంటే ఎగిరి గెంతేసి చేసుకోవాల్సిన మాట. సూరేకాంతంగా ప్రసిద్ధికెక్కిన సూర్యకాంతంగారు స్వతహాగా సాత్వికురాలు. ఎటొచ్చీ ఆవిడ ధరించే పాత్రలమూలానా ఆవిడకి ఆ దుష్కీర్తి ఆపాదించబడింది.

నేను అదేదో సినిమాలో సుజాతలా ఉంటాననుకున్నానని స్ఫురిత అంటే నాకు చాలా నవ్వొచ్చింది. ఆ టపా చదివిన చాలామంది కూడా నవ్వుకునే ఉంటారు. అంటే హేహే అంటూ హేళనగా కాదు. “చాలా ఫన్నీగా చెప్పేరండీ” అనీ. అసలు “నారాతలు” చదివేవాళ్ళందరికీ తెలుసే ఉండాలి స్ఫురిత అలాగే రాస్తారని.

నేను ఆ టపామీద వ్యాఖ్యలు కూడా చూశాక ఇది రాయకుండా ఉండలేకపోతున్నాను. ఎందుకంటే నాక్కూడా అలాగే ఉంటుంది అని చెప్పడానికి. మరి ఆ ఊరికి ఈ ఊరెంత దూరమో ఈ ఊరికి ఆఊరూ అంతే దూరం కదా. (మధ్యలో వన్వేలూ, డునాట్ ఎంటరులూ తగిల్తే తప్ప. అవుంటే ఆ ఊరికి ఈ ఊరెంత దూరమో ఈ ఊరికి ఆ ఊరు అంత దూరం కాదు. మరో మైలో మైలున్నరో ఎక్కువ అగును!)

ఇంతకీ ఎవరైనా కొత్తవారు వస్తున్నారంటే నాక్కూడా చాలా ప్రశ్నలు ఉదయిస్తాయి. చిన్న పిరికితనం కూడా పొడ సూపుతుంది మనసులో – ఏమడుగుతారో, ఏ సమాధానం చెప్తే ఏ కొంపలు ములుగుతాయో అనీ.

ముందోసారి రాసేను చూడండి “నాతో నేను ఇంటర్వ్యూ” – ఇంచుమించు అలా ఊహించుకుంటానన్నమాట.

“సౌశీల్యద్రౌపదిమీద మీ అభిప్రాయం ఏమిటి?”

“రామాయణకల్పవృక్షం ఈనాటి పరిస్థితులకి అన్వయించుకోవచ్చా?”

“ఈనాటి సాహిత్యం ఏదిక్కుగా పయనిస్తోంది?”

ఇలా ప్రశ్నలమీద ప్రశ్నలు కుప్పించేసి, నేనేమో “తెలీదు”, “తెలీదు” అనుకుంటూ పోతే, “ఈమాత్రందానికి రమ్మనడం ఎందుకూ?” అని విసుక్కుంటూ విసవిసా నడిచిపోతారేమోనని. మళ్ళీ జన్మలో వాళ్ళని చూడనేమోననీ నా భయం. ఆతరవాత నారాతలు అంటే నావే చదవడం మానేస్తారేమోనని కూడా భయం.

లేదా, ఇలాటి కఠినప్రశ్నలు కాక, తేలిగ్గా, “పోనీ మీకు ఇష్టమయిన రచయితలపేర్లు చెప్పండి” అని అడిగినప్పుడు కూడా నాకు గుండెల్లో బితుకుబితుకుమంటూనే ఉంటుంది. వాళ్ళకి ఇష్టమయిన రచయితల మరియు రచయిత్రులపేర్లు చెప్పలేనేమో, నేను చెప్పిన పేర్లు వాళ్ళకి యిష్టం కాదేమో నని. పైగా ఈమధ్య ఇంగ్లీషురచయితలపేర్లు చెప్పకపోతే కూడా పరువు పోయేలా ఉంది. అదీ ఇదీ కాకపోతే వాళ్ళే ఏవో రచయితలపేర్లు చెప్తే, అవి నా “నో నో” లిస్టులోవి అయిఉండొచ్చు. (నా నోనో లిస్టు చాలా పెద్దది లెండి.­)

అసలు ఒకమనిషిని కలుసుకోడానికి వెళ్తున్నాం అనగానే ముందు ఆ మనిషి చూడ్డానికి ఎలా ఉంటారో ఊహించుకుంటాం. అదేం ఖర్మో గానీ మంచివాళ్ళన్నా, మనకి ఏదో విధంగా నచ్చినవాళ్ళన్నా బహు సుందరమైన మొహం మనసులోకి వస్తుంది. (అదే) ఖర్మ కాలి, వాళ్ళగురించి ఏదైనా చెడు వినుంటే, పరమ కర్కోటకులు కాకపోయినా, అందమయిన మొహం మాత్రం మనసులోకి రాదు. సగటుమొహానికి దింపేస్తాం.

ఆ తరవాత ఇల్లు – ఆ రచయితకథల్లోలాగే మహా భవనాలు కాకపోయినా, ఎంతో నీటుగా సర్దబడి, గోడలమీద అందమైన బొమ్మలతో ప్రసిద్ధ డైరెక్టరు తీయబోయే కొత్తసినిమాకి అప్పుడే వేసిన సెట్టులా ఉంటుంది.

ఆపైన ఎంతో ఖరీదైన పళ్లేల్లో తాజా తాజాగా చేసిన పిండివంటలతో, పానీయాలతో ఆదరిస్తారు.  అల్పాహారాలంటే మీకు నవ్వుగా ఉండొచ్చు కానీ తినడానికి పెట్టే తిండి సర్వదా ఆనందదాయకం కాకపోవచ్చు. చూస్చూసి బాగులేదనలేం.

ఓసారి ఎవరింటికో వెళ్తే, అదేదో ఆరోగ్యకరమైన పానీయం ఇచ్చారు. చూడ్డానికి ఆకుపచ్చగానూ,  తాగబోతే వగరుగానూ ఉంది. ఈమధ్య ఆకుపచ్చ ఎర్త్ డేకి గుర్తయింది కానీ చాలాకాలంగా పచ్చరంగుకీ ఐరిష్ బీరుకీ పొత్తు.

ఇంతకీ నాకు ఆరోజు ఇచ్చింది అదో రకం నేచర్ డ్రింకుట. నాకు మరీ అంత ఆరోగ్యకరతిళ్లు అలవాట్లు లేవు. కళ్ళు మూసుకు తాగేసి, బాత్రూంలోకెళ్ళి నీళ్ళు పుక్కిలించి ఉమ్మేసేవరకూ తోచలేదు నాకాపూట. ఇది సర్వసాధారణం కాదు లెండి. ఇలా జరగొచ్చని చెప్తున్నానంతే. నిజానికి చాలామంది ఇళ్ళల్లో మనకి చాలా చాలా ఇష్టమయినవే ఉంటాయి. ఆ కారణంచేత మళ్ళీ మళ్ళీ వాళ్ళింటికెళ్ళి వాళ్లని చూడాలనిపిస్తుంది కూడా. మరి వాళ్ళకి కూడా అలానే ఉంటుందా అంటే నేనేం చెప్పలేను.

అసలు నిజం చెప్పమంటారా? “మిమ్మల్ని చూడాలనుందండీ” అంటూ మాయింటికి వచ్చేవాళ్ళని ఒక్కచేతివేళ్ళమీద లెక్కెట్టొచ్చు. కదాచితుగా, తమకి తాముగా అనుకోకపోయినా, మరొకరితో వచ్చి, నాకు చాలా స్నేహితులయిపోయినారు కూడా ఉన్నారు. అసలు మాయింటికి రాకుండానే ఆప్తులయిపోయినవారు కూడా ఉన్నారు. వీళ్ళకి నామొహం ఎలా ఉంటుందో ఊహించుకోవాల్సిన అవుసరం లేదు, హీహీహీ.

ఇదంతా ఎందుకు రాస్తున్నానంటే, స్ఫురితటపాలో కుమార్ యన్ వ్యాఖ్య చూసి, చెప్పాలనిపించింది. లేదండీ, నేను కూడా మీలాగే నా అరకొర పుస్తకజ్ఞానంతోనూ, వీళ్ళకున్న కాస్త సరదా మట్టు పెట్టేస్తానేమో, నామీద ఉన్న కాస్త గౌరవం ఊడ్చుకుపోతుందేమోనుకుంటూనూ ఉంటాను. అంచేత మీరలా అనుకోనఖ్ఖర్లేదు. J).

స్ఫురితా, మీరు మీవారితో మాఇంటికి వచ్చినందుకూ, ముచ్చటగా టపా రాసినందుకూ చాలా సంతోషం.

(ఈ టపాకి నేను స్ఫురితగారిని చూశానోచ్ అని పెట్టాలనుకున్నాను కానీ కాపీరైటు గొడవలొస్తాయేమోనని … :p)

(ఏప్రిల్ 13, 2011)