This entry was posted on మంగళవారం, సెప్టెంబరు 20th, 2011 at 9:17 ఏ ఎమ్ and is filed under ఆడియో ఫైళ్లు, Uncategorized. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.
You can leave a response, or trackback from your own site.
లలితగారూ, చాలా మంచి విషయాలు అడిగారు. రెంటికీ – శైలీ, సన్నివేశ చిత్రణా – కూడా చాలా ఉంది చెప్పడానికి. ఆలోచించి, తప్పకుండా చెప్తాను. సందేశాలగురించి – కథలెట్లా వుండాలె అనే కథ 1940లలో రాసింది. అయినా సందేశం అంటే నీతిబోధలే కాదనుకుంటాను. మానవసంబంధాలు ఇలా ఉంటాయన్నదే ఆ కథల్లో సందేశం అనుకుంటా.
కథలో సన్నివేశాలని ఎక్కడ ఆపాలి . మరో సన్నివేశం ఎలా ఎత్తుకోవాలి అనే అంశం మీద , అలాగే కథలో వర్థమానం నుంచి గతానికి వెళ్ళినపుడు అటువంటి కథల్లో తీసుకోవాల్సిన మెళకువలు వంటివి మీ తరువాతి పాఠాల్ల్లో చెపుతారని ఆశిస్తున్నాను
మాలతి గారు
శైలి అనేది రాస్తూ పోతుంటే దానికదే అలవడ్తుందా లేక , మొదటినుంచీ మనకంటూ ఒక శైలిని ప్రయత్న పూర్వకంగా అలవాటు చేసుకోటం మంచిదంటారా ?
ముందెక్కడో మీరు చెప్పిన కథలెట్లా వుండాలె అనే కథ నేను చదివాను. కథకి నీతి వుండితీరాలి ( సందేశం) అనేదానితో నేను ఏకీభవించలేకపోతున్నాను . అమరావతి కథల్లో సందేశం కంటే అనుభూతి కే ప్రాధాన్యత వుంటుంది కదండీ . సంపెంగ పూల గురించిన మీ కథ కూడా అటువంటిదే కదా . కథ చదువుతుంటే మనసుకు బావుంటుంది. అందులో మీరేం చెప్పాలనుకున్నారు అన్న ఆలోచనే రాదు . అటువంటి కథలకి సాహిత్య ప్రయోజనం వుండడంటారా .
లలితగారూ, చాలా మంచి విషయాలు అడిగారు. రెంటికీ – శైలీ, సన్నివేశ చిత్రణా – కూడా చాలా ఉంది చెప్పడానికి. ఆలోచించి, తప్పకుండా చెప్తాను. సందేశాలగురించి – కథలెట్లా వుండాలె అనే కథ 1940లలో రాసింది. అయినా సందేశం అంటే నీతిబోధలే కాదనుకుంటాను. మానవసంబంధాలు ఇలా ఉంటాయన్నదే ఆ కథల్లో సందేశం అనుకుంటా.
కథలో సన్నివేశాలని ఎక్కడ ఆపాలి . మరో సన్నివేశం ఎలా ఎత్తుకోవాలి అనే అంశం మీద , అలాగే కథలో వర్థమానం నుంచి గతానికి వెళ్ళినపుడు అటువంటి కథల్లో తీసుకోవాల్సిన మెళకువలు వంటివి మీ తరువాతి పాఠాల్ల్లో చెపుతారని ఆశిస్తున్నాను
మాలతి గారు
శైలి అనేది రాస్తూ పోతుంటే దానికదే అలవడ్తుందా లేక , మొదటినుంచీ మనకంటూ ఒక శైలిని ప్రయత్న పూర్వకంగా అలవాటు చేసుకోటం మంచిదంటారా ?
ముందెక్కడో మీరు చెప్పిన కథలెట్లా వుండాలె అనే కథ నేను చదివాను. కథకి నీతి వుండితీరాలి ( సందేశం) అనేదానితో నేను ఏకీభవించలేకపోతున్నాను . అమరావతి కథల్లో సందేశం కంటే అనుభూతి కే ప్రాధాన్యత వుంటుంది కదండీ . సంపెంగ పూల గురించిన మీ కథ కూడా అటువంటిదే కదా . కథ చదువుతుంటే మనసుకు బావుంటుంది. అందులో మీరేం చెప్పాలనుకున్నారు అన్న ఆలోచనే రాదు . అటువంటి కథలకి సాహిత్య ప్రయోజనం వుండడంటారా .