కార్పణ్యము

దొరగారి ఏడంతస్తులభవనంముందు సరదాగా తిరుగుతున్న తెల్లపిల్లి గేటుకవతల తచ్చాడుతున్న మచ్చలపిల్లిని చూసింది.

నీలిరంగు పిల్లికళ్ళు చిట్లించి చూసింది. Continue reading “కార్పణ్యము”

ప్రకటనలు

ఎంతెంత దూరం

కాఫీ సేవిస్తున్న కావేరి ఫోనుగానం విని ఉలికిపడి ఎవరై ఉంటారు చెప్మా అనుకుంటూ తీసి హలో అంది.

”నేనండి. ఆమ్నీ”

ఆమ్నీ … ఎవరు చెప్మా, ఎక్కడా విన్నట్టు లేదు. “ఆ..మ్మీ?????…”

“ఓ, అన్నట్టు మీకు తెలీదు కదూ … సౌదామిని అంటే వీళ్లకి నోరు తిరగదు అంత పెద్ద పెరు. అందుకని కత్తిరేసేసేను. హీహీహీ. ఆమనీ అన్నా తికమకగా చూస్తారు. అంచేత ఆమ్నీ చేసేను రామ్నీలా అని చెప్తున్నాను.”

“హాహా. సౌదామిని. సరే. నిజమేలే. నేనూ చూస్తున్నాను మనపేర్లతో వీళ్ళకి తంటాలు. మంచిపని చేసేవు.”

“అదేంటో రెండు పొడక్షరాలు కూడా పలకలేరు. నాకైతే ఇష్టంలేదు మార్చడం కానీ ..,”

“కాన్లే. మనం వాళ్ళింటికి వచ్చేం, కానీ మనింటికి వాళ్ళు రాలేదు మరి. ఇంతకీ ఎప్పుడొచ్చేవింతకీ, ఎక్కడున్నావు,?”

“అమెరికానుంచే. న్యూయార్కు  వచ్చి వారం రోజులయింది. ఇక్కడ నాతో చదువుకున్నవాళ్ళున్నారు. వాళ్ళతో నాల్రోజులు గడిపి, మీఊరొస్తున్నా. అక్కడ వర్క్ షాపు నెలరోజులపాటు. అంచేత అక్కడే మిగతా మకాం అన్నమాట.” గొంతులో హుషారు, మనసులో దిగులు.

“ఊఁ బాగుంది. మీ వర్క్ షాపువాళ్ళే నీమకాం ఏర్పాటు చేస్తున్నారు కాబోలు. చాల్రోజులైంది నిన్ను చూసి. రాగానే చెప్పుఎక్కడ దిగుతావో. నేనొచ్చి ఇంటికి తీసుకొస్తాను.”

“… ఊఁ. లేదు. వాళ్ళేఏర్పాట్లూ చేయలేదు. ఏవో ఎడ్రెసులిచ్చేరనుకోండి. నాకేమో ఊరు కొత్త కదా. … మీకేమైనా తెలుసేమోనని … మ్.. అదే ఆ ఎడ్రెసులిస్తే మీరు చెప్పగలరేమోనని …?”

“నాకూ ఊరంతగా తెలీదు. ఏదో  ఇక్కడిక్కడ మాయింటిచుట్టూ నాలుగు వీధులు తిరిగడమే కానీ …. ఎంత దూరమో మీ వర్క్ షాపు మరి. దూరాలు ఫరవాలేదనుకుంటే మాయింట్లో ఉండు.”

“నిజంగానే? మీకు ఇబ్బంది లేదంటేనే…. మిమ్మల్ని శ్రమపెట్టడం నాకిష్టం లేదు.”

“ఇబ్బందేముంది. నాతో పాటే … నేనేమీ నీకు రాజభోగాలు జరపలేను కానీ…”

“అయ్యో భలేవారే. నిజానికి మనవాళ్లమొహం కనిపించడమే రాజభోగం.  వారంరోజుల్నుంచీ చూస్తున్నా. నాకైతే ఏదో మాయలోకంలో ఉన్నట్టుంది.”

“అవును. కొత్తలో అలాగే ఉంటుంది. ఇంతకీ ఎప్పుడొస్తున్నావు? ఫ్లైటు ఏదో చెప్తే ఎయిర్పోర్టుకొస్తాను.”

… … …

“స్నానం చేస్తావా?”

“మీరు కానివ్వండి. నాకేం తొందర లేదు.”

… … …

“అప్పుడే అయిపోయిందా?”

???

“బజారుకెళ్దాం, రా. నీకిష్టమైన కూరలు చూసుకోవచ్చు.”

“నాకదేం లేదండి. మీరేం చేస్తే నాకదే ఇష్టం. మీరెళ్ళి రండి.”

… … …

“అరె, అప్పుడే వచ్చేసేరు. నేనింకా గంట, గంటన్నర పడుతుంందనుకున్నాను.”

“… ఏదో కావలిసివ నాలుగూ తీసుకుని వచ్చేస్తాను. బజార్లో గంటలతరబడి తిరగడం నచ్చదు.”

“నేనింకా చాలాసేపు పడుతుందేమోనని …”

“సరేలే. … వద్దొద్దు. ఛానెల్ మార్చక్కర్లేదు. ఏదో చూసుకో.”

“హీహీ. ఏదోలెండి. మీరు మీకాలపు షోలు చూస్తారు.”

“వాటిలో స్పష్టంగా మాటాడతారు. పూర్తివాక్యాలు మాటాడతారు. నాకుఅర్థం అయేవి అవే మరి. హాహా.”

… … …

“ఎండ తిరుగుమొహం పట్టింది. పద అలా కాస్త తిరిగొద్దాం.”

“లేదండి. నేను రేపటిక్లాసుకి సిద్ధం కావాలి. చాలా పని. చంపుకుతినేస్తున్నారు. మీరెళ్ళిరండి. మీకు వాకింగు అలవాటు.”

???

000

“ఆదివారం మాస్నేహితులు డిన్నరుకి పిలిచేరు. మిమ్మల్ని తీసుకురమ్మన్నారు.”

“ఆఁ .. మ్ … నేనెందుకులెద్దూ. నువ్వెళ్ళు.”

“అదేం లేదండి. ఫరవాలేదు రండి. మీకు అంతగా విసుగనిపిస్తే కొంచెంసేపుండి వచ్చేద్దురుగానీ.”

“ఎందుకు నవ్వుతారు. వాళ్ళకి మిమ్మల్ని చూడాలనుంది.”

“వాళ్ళకసలు నన్ను తెలీదు కదా ఏం చెప్పేవేమిటి?… సరేలే. చూదాం.”

… … …

“మాది కూడా విజయవాడేనండి.”

“అలాగా. విజయవాడలో ఎక్కడ?”

“మాఅమ్మ కూడా మీలాగే …”

“మీకు ఆలస్యం అయిపోతుందేమో మీరు తినేయండి.”

“ఫరవాలేదు. తొందరలేదు. అందరూ వచ్చేవరకూ ఉంటాను.”

“నేను తెచ్చిన విడియో ఏదీ?”

.”ఆబల్లమీద పెట్టేను.”

“ఏబల్లమీద?”

“గిరిధర్ ఇంకా రాలేదేం?”

“వెయ్యికాళ్ళజెర్రి ఆడు. ఎక్కడ తిరుగుతున్నాడో.”

“జానీని తీసుకొస్తానన్నాడు. అక్కడ ఆలస్యంఅయిందేమో.”

“జానీగాడ్నా? సరి ఇవాళొచ్చినట్టే.”

హాహాహ హాహాహ హాహా

“అత్తయ్యగారూ, మీకు విసుగేస్తే చెప్పండి. వెళ్ళిపోదాం.”

“లేదులే. మీకాలం పిల్లలు ఇలా మాటాడుకోడం చూసేఅవకాశం నాకెక్కడ కుదుర్తుంది మళ్ళీ.”

“హాహా. మీరు భలే మాటాడతారండి,”

“మాటలేనా? మీపుళిహోర కూడా అద్భుతం అని విన్నాను.”

“హా ఎక్కడ విన్నారేమిటి?”

“ఇంకెక్కడ?”

“హోహో. చెప్పఖ్ఖర్లేదు.”

“ఓ. నాకు చెప్పలేదే ఆమ్నీ.”

“ఇంకా ఇడ్లీ, పూరీ, దోశ… ”

“ఏంటి ప్రతిరోజూ మెనూ అంతర్జాలంలో ప్రకటిస్తున్నావేమిటి?”

“లేదత్తయ్యగారూ, వాళ్ళు నన్ను ఏడిపించడానికి అంటున్నారు.”

“లేదు మామ్మగారూ, మమ్మల్ని ఏడిపించడానికి ఇలా రోజూ చెప్తుంది.”

“హ్మ్. నాక్కూడా మీలాటి అత్తయ్యగారొకరు దొరికితే బాగుండు ఈఊళ్లో.”

“నాకు ఈఊళ్లోనే అక్కర్లేదు. పొరుగూరయినా రెక్కలు కట్టుకు వాల్తానక్కడ.”

“విడియో దొరికింది. రండి. రండి. షో టైం.”

ఆగాగు. ఇక్కడే చూడు. ష్ డైలాగు వినాలి .. అటు చూడు … డైలాగంటే అమ్మో …మ్. ఆఅమ్మాయి బాగులేదు.. అయితే అదరగొట్టేసేది. అదుగో ఇక్కడే వావ్ … షా ఏడీ ఇంకా రాలేదే … మేగీ తీసుకొస్తానంది… హా సరే ఆవిడ డ్రైవింగంటే మిల్వాకీలో బయల్దేర్తే అయోవాలో తేల్తుంది. హాహాహ పోదూ మరీ అంత ఘోరం కాదు ఆవిడ … హ్ ఆపరా గోల … మామ్మగారూ ఇదుగో చూడండి ఎంత బాగా చేస్తోందో … నన్నడిగితే అదీ ఏక్షనేనా … . అయితేనా … సర్లే నిన్నెవరూ అడగలే … పోవోయ్ … అన్నట్టు … ఆ రాజరేమిటి క్లాసులో … హీహీహ అదంతా ఆ షీలాకోసంలే … ఓర్నాయినా ఎన్ని పోజులో … ప్రొఫేసరు … ససవ  …

రండి. భోజనం సిద్ధం. తిన్నాక మాటాడుకోవచ్చు

అదేం లేదండి. మాకు తినడం, మాటాడుకోడం అన్నీ ఏకకాలంలో సాగుతాయి.

అవునన్నట్టు నిన్నొకటడగాలి.

తరవాత చూద్దాంలే. పద, పద ..

000

“మీకు చాలా విసుగేసిందేమో అత్తయ్యగారూ.”

“లేదు. నేనూ బయల్దేరేముందు అనుకున్నాను కానీ విసుగనిపించలేదు.”

“మాకు కామన్ అనేక విషయాలు. కొందర్నయితే నేను చూసి పదేళ్లు పైనే. మీకేమో అయోమయం అవి.”

“అయోమయమే కానీ మీఅందరి హుషారూ, సరదా చూస్తుంటే నాకు తమాషాగానే ఉండింది. మరో సినిమా చూస్తున్నట్టు.”

“హాహా. ఏ ఫారిన్ సినిమానో చూస్తున్నట్టుందా?”

“హా. అలాగే అనుకోవచ్చు. అసలలా ఉరకలు వేసే ఉత్సాహం కూడా అంటు జాడ్యమే. శుభ అంటుజాడ్యం. అంతమంది అంత హుషారుగా చురుగ్గా గలగల్లాడుతూ నవ్వుతుంటే నేను కూడా నవ్వకుండా ఉండలేకపోయేను మరి.”

“మీరలా అనుకుంటే సరే. మీరు వాళ్లకి చాలా నచ్చేరు. నాతో అదే అన్నారు కూడాను.”

000 000

“అంతమందినీ ఒక్కసారి పిలి్స్తే కష్టం కానీ ఒకరిద్దరు చొప్పున అప్పుడప్పుడు పిలు భోజనానికి.”

“ఆఁ. నిజంగానే…  అంటే … మీకు కష్టం కాదనుకుంటేనే … బోలెడు పొంగిపోతారు ఈమాట చెప్తే.”

“కష్టం లేదులే.”

“మీతో మాటాడుతుంటే చాలా పెద్దవాళ్ళతో మాటాడుతున్నట్టు ఉండదు అన్నాడు గిరి.”

“మ్… పెద్దా చిన్నా అంటూ మనం గిరులు గీసుకుంటాం. గుంపులో ఉన్నప్పుడు ఎవరిగిరి వారిదే అయినా కొంత overlap కూడా ఉంటుంది. మిగతా భాగం అంతా వేరు అయినా ఆ చిన్న భాగంలో మాత్రం గిరులప్రసక్తి ఉండదు. తరాల అంతరాలూ గుర్తుకురావు. అది సంఘతత్వం, మనిషితత్వం అనుకుంటాను.”

000

(జూన్ 25, 2019)

దస్తూరీతిలకం

నుదుట కస్తూరీతిలకం తీర్చి దిద్దినట్టే, మఠం వేసుక్కూర్చుని ఎడంచేత్తో పలక ఒడిసి పట్టుకుని తల ఓరగా ఒంచి దస్తూరి తీరిచి దిద్దుకోడం చిన్నప్పుడు మన పిల్లలకి చేసిన Continue reading “దస్తూరీతిలకం”

మరేఁనండీ మీరండి మరి, చెప్తాను అండీ

(మనలో మనమాట 2019)

మూడేళ్ళక్రితం మనలో మనమాట అన్న శీర్షకతో వరసగా కొన్ని పోచికోలు కబుర్లు Continue reading “మరేఁనండీ మీరండి మరి, చెప్తాను అండీ”

నార్ల వెంకటేశ్వరరావుగారు. మాటామంతీ, పిచ్చాపాటీ

నార్ల వెంకటేశ్వరరావుగారు (1 December 1908 – 13 March 1985) దేశవిదేశీ సాహిత్యాలతో విశేష పరిచయం గల తొలితరం పాత్రికేయులుగా చెప్పుకోవచ్చు. ఆంధ్రప్రభ సంపాదకులుగా, ఆ తరవాత ఆంధ్రజ్యోతి సంపాదకులుగా Continue reading “నార్ల వెంకటేశ్వరరావుగారు. మాటామంతీ, పిచ్చాపాటీ”