దేవుడుగారికి నావిజ్ఞాపన

మహారాజరాజశ్రీ గౌరవనీయులైన, పూజనీయులైన దేవుడుగారికి,

భక్తిప్రమత్తులతో, వినయవిధేయతలతో అనంతకోటి జీవరాసులలో ఒక అణుమాత్రజీవియును తమదాసానుదాసియును అయిన ఏను సేయంగల విన్నపములు.

తమరు జ్ఞాననిధి కావునను, నేను అజ్ఞానాంధకారతిమిరములో పడి మునిగితేలుచున్నదానను కనకనూ, మరియు నన్ను పుట్టించినవాడవునూ, గిట్టింపగలవాడవునూ నీవే అగుటంజేసి, ఈ విజ్ఞాపన తమదివ్యసముఖమునకు సమర్పించుటకు నాకు యోగ్యత గలదని నమ్ముచున్నాను. మాపెద్దలును సకలసంశయములు ఆర్పనూ దీర్పనూ నీవే తగుదువని నాకు ఉగ్గుబాలతో నూరిపోసియున్నారు.

నన్ను పుట్టించినవాడవు నీవే. అది అయిపోయింది కనక మనము చేయగలిగిందేమీ లేదు. భగవంతునకైనను గతమును మార్చగల శక్తి లేదని మానాయనమ్మ చెప్పుచుండెడిది. అందుచేత ఆవిషయమై నేను చెప్పగలిగినది గానీ అడుగదగినది గానీ ఏమియు లేదు. గిట్టుటవిషయమై నాకు కొన్ని అభిప్రాయములు గలవు గానీ అవి ఇప్పుడే మొదలిడిన మామిత్రులు హర్షించరేమోనను సందేహమువలన అది చివరలో ప్రస్తావించగలదానను.

ఏతావతు ప్రస్తుతవిషయము ఈ పుట్టుట గిట్టుట మధ్యకాలమునకు పరిమితము చేసికొనవచ్చును.

మహాప్రభో, ఇప్పుడు అసలు విషయానికి వస్తాను. ఇక్కడ నాభాషను మన్నించవలసినది. ఈ విజ్ఞాపనపొడవునా ఇట్టి దోషములు కానవచ్చును. ఎందుకంటే ఇది గంభీరమైనవిషయము అయినను నాకు వచ్చిన భాషలో మాత్రమే నేను మనవి చేసుకోగలను. ఈవిషయమై పరమదయాళువైన తమరు పెద్దమనసు చేసి ఉపేక్షించగలరు.

నన్ను బాధించుచున్న తొలి అంశము     

పనికిమాలిన ఉద్యోగముల పడవేసేవు,

పోనిచ్చగించని చోటులకి పంపేవు.

కోరని బండారములు నాముంగిట గుమ్మరించేవు.

కోరినదానికి ఒంటికాలిమీద వెయ్యేళ్ళు తపస్సు చేయమనేవు.

ఇది ఏమి న్యాయము? లేదా,

నేను చేసిన నేరమేమి?

రెండవ విషయము. దేశకాలపరిస్థితులవిషయమును ఇచ్చట ప్రస్తావింపక తప్పదు. దుష్టశిక్షణ శిష్టరక్షణకై తాము వేరువేరు యుగములలో వేరు వేరు అవతారములు ధరించుచున్నారని తామే అర్జునునకు బోధించియుండిరి. ప్రధానముగా తమబోధనలననుసరించి దుష్టుచర్యలు మితి మీరినప్పుడు తాము అవతరించెదరని నాకు అవగతమయినది. ప్రస్తుతము దేశము కొందరి దుష్టచర్యలవలన అల్లకల్లోలమై యున్నది. ఘోరాతిఘోరములు జరుగుచున్నవి. ప్రజలు విహ్వలచిత్తులై దిక్కు దోచక అల్లల్లాడుచున్నారు. ఇంకా తమరు సంభవింపని కారణమేమి? జరుగుతున్న ఘోరాలు చాలవని తమ అభిప్రాయమా? నేను అలా అనుకోడంలేదు. నాలాటి కోటానుకోటి ప్రజలు అలా అనుకోడంలేదు. అందుచేత వెంటనే తమ సరికొత్త అవతారములో కనిపించి మమ్ముల రక్షింపవలె.

ఇంక గిట్టువిషయములో తమరిప్లాను తమకు గలదను జ్ఞానము తమరే ప్రసాదించిరి. తమఅభిప్రాయమును నేను అవశ్యము మన్నింపగలదానను. అయినను, నాబాధ నాది కనక ఈ మనవి తప్పదు. తమరు అనేక అవతారములు ఎత్తి, అవసరము తీరినవెనుక ఆయా అవతారములు చాలించినట్టే నాకును ఏర్పాటు చేయదగును. ఇది శ్మశానవిరక్తి కాదని మనవి. తమరివలె నాకు నేనై ఈ అవతారము ఎత్తకపోయినను, ఈఅవతారములో తమరు నాకు నియమించిన కర్తవ్యము సమర్థవంతముగా నిర్వహించితిననియే నమ్ముచున్నాను. అందుచేత నన్ను మరొక కార్యములో నియమించవలసినదిగా నా విజ్ఞప్తి. ఇది భూలోకముననే కావలసిపని లేదు. నేను ఏ లోకములోనైను సునాయాసముగా చక్కదిద్దుకుని కుదురుకోగలనని తమరికినీ యెరుకయే గదా.

ఇంతకీ నేను అడగబోయేది – ఈ దినము నాఇతరవ్యాపకములు మానుకొని సుదీర్ఘముగా ఆలోచించగా తోచినది – ఇంతకాలము నాకు మెప్పులు వలదని చెప్పికొనుచు వచ్చితి. ఇదియును తమబోధ కతముననే. మెప్పులు వలదనుట తప్పు, మెప్పులు దెప్పులు మరియు తిరస్కారములు ఏకరీతిని స్వీకరించుటయే వైరాగ్యమని తమబోధ. మరి తమరు అంతర్యామి కనుక సకలజనులకు ఇదియే బోధించిన, నాపని సుకరమగును కదా. అంటే మాపాఠకులందరూ దూషణభూషణతిరస్కారములు సమస్థాయిలో నాకు ప్రసాదించవలెనని విశదము చేయవలయును.

ఆఖరిమాట. నన్ను తయారు చేసినది తమరేనని  తమదివ్యసమ్ముఖమునకు వినయపూర్వకముగా మనవి చేసికొనడమైనది. నాతలలో మరింత సారవంతమైన మట్టి పెట్టియున్నచో ఇంతకంటే సమర్థవంతముగా వాదించగలిగియుండెడిదానను. ప్రస్తుతము నాతలలో ఉన్నమట్టితో నాచేతనైనంత మేరకు ఈ విన్నపము సాగించితిని.

 భగవాన్లుగారూ, తమరు నాబుర్రలో మరింత చురుకైన పదార్థము పెట్టినయనంతరము ఈ చిత్తుప్రతిని సంస్కరించి సకలసల్లక్షణ లక్షితయైన విజ్ఞాపనపత్రమును వినమ్రపూర్వకముగా తమ మణిమయఖచిత, సువర్ణమండిత దివ్యపాదారవింద సన్నిధికి దక్షిణతాంబూలములతో సమర్పించుకొనగలను.

మరియు మనోవాక్కాయకర్మణా తెలిసి చేసిన తప్పులు తెలియక చేసిన తప్పులు క్షమించగలరు.

ఇట్లు

భవదీయ

ఒకానొక అణుమాత్ర జీవి

తా.క. – నామాట మన్నించి నాకోరిక తీర్చగలరు. లేకున్న మీఅమ్మతో చెప్పవలసివచ్చును. అందుకు మన్నించవలసిందని ముందే మనవి చేసుకొనుచున్నాను.)

(ఆగస్టు 9, 2021)

ఏకాకి?

కాకీ, కాకీ, ఏకాకీ,

ఏ కాకీ ఏకాకి కాదు.

గుంపులో కాకివే గానీ ఏకాకివి గావు.”

“నేనేకాకినే ఏకాకినే”

“కాదు గాదు. నువ్వేకాకివి కావు.

గుంపులో కాకివే కానీ ఏకాకివి కావు.

– మోసుకొచ్చిన ఊసులు పంచిపెట్టేవు

– కోసుకొచ్చిన చివుళ్ళు మెసవబెట్టేవు.”


”నేనేకాకినే, నేనేకాకినే. నేను మోసుకొచ్చిన ఊసులు వినండి

నేను కోసుకొచ్చిన చివుళ్లు తినండి

నేను రాసుకొచ్చిన కాకివార్తలు వింటే వినండి, లేకుంటే లేదు.

గుంపులో కాకిని మాత్రం కాను గాక కాను

గుంపులో ప్రతికాకీ ఒక కాకి, కాకీ కాకీ కాకీ కాకీ

ఒక్కొక్క కాకీ చేరి ఓ గుంపు, నువ్వొప్పుకున్నా, ఒప్పుకోకున్నా.” 

హ్మ్.

ఏ కాకీ ఏకాకి కాదు. ఒక్కొక్కటే విడివిడిగా ఎగుర్తూ కనిపించినా గుంపులోనూ ఉంటుంది.

000

కూతురికి పెళ్లి సంబందం చూడడానికి పట్నం వచ్చేడు అనంతరావు.

“అందరూ బాగున్నారా?”అన్న ప్రశ్నకి సమాధానం, అనంతరావు ఇంటిసంగతులు చెప్పేడు.

“ఇందుకే నేను పెళ్లి చేసుకోలేదు,” అన్నాడు తమ్ముడు నిరంజనం.

 అనంతరావు కళ్లు చిట్లించేడు. ఆహా అన్నట్టు తలాడించేడు.

నిరంజనం మళ్లీ అందుకున్నాడు, “నాకు నీలాగ సంసారబంధాలు లేవు. నేను పోతే నాభార్య దిక్కులేకుండా పోతుందేమో, పిల్లల చదువులూ, ఉద్యాగాలూ, పెళ్ళిళ్ళూ ఎలా అవుతాయో, వాళ్లు వృద్ధిలోకి వస్తారో రారో అంటూ అతలాకుతలం అయిపోనక్కర్లేదు. బిపీ, గట్రా తెచ్చుకోక్కర్లేదు”.

అనంతరావు చురుగ్గా తమ్ముడివేపు చూస్తూ,“ఎవరికి బీపీ?”అన్నాడు.

నిరంజనం అన్నని తినేసేట్టు చూసి, విసురుగా లేచి వెళ్లిపోయేడు.

000

పదిరోజులయింది. మంచంమీదున్నాడు నిరంజనం.

పదిరోజులక్రితం కాలు జారిపడ్డాడు. మోకాల్లో ఎముకలు విరిగేయి.

ఫోనుమీద ఫోనుమీద కాలులే కాలులు ఆగకుండా …

– అసలేమైందేమైంది? 

– అయ్యయ్యో, బాబుగారెలా ఉన్నారు?

– ఏమైనా కావాలిస్తే చెప్పండి, ఆఘమేఖాలమీద పంపిస్తాను.

– అంకులికి నొప్పి ఎక్కువగా ఉందా?

– మామయ్యగారూ, డబ్బుకి ఇబ్బంది పడకండి, పంపిస్తాం.

– తాతగారు మంచంమీదున్నారనగానే పరుగెత్తుకు వచ్చేసేను.

– మిమ్మల్నిలా చూడ్డం చాలా బాధగా ఉంది, గురూగారూ!

– బెస్టు డాక్టరుని చూడండి. మనీ వేస్టని హెసిటేటు చేయకండి.

– మంచి డాక్టరుని చూడండి, డబ్బుకోసం వెనుదీయకండి.

… … …

సీతకి తల తిరిగిపోయింది వాళ్లందర్నీ చూడగా, వాళ్లమాటలు వినగా వినగా.

000

మంచంపక్కన కూర్చున్న సీత విసుగ్గా ఫోను బల్లమీద పెట్టి, చెయ్యి విదిలించుకుంది. ఈ ఫోనుకాలులతో చెయ్యి పట్టేసింది.

“నీమోకాలు కాదు కానీ నాగూడ పట్టేసింది,”అంది సీత ఎడంచేతో కుడిచెయ్యి ఒత్తుకుంటూ.  

 “వాళ్లకి పాపం నేనంటే అభిమానం. పోనీ వాళ్లనే రమ్మను. ఎవర్ని పిలిచినా ఇట్టే వచ్చి వాల్తారు,”అన్నాడు నిరంజనం.

సీత తీక్ష్ణంగా తమ్ముడివేపు చూసింది. సంసారజంజాటం లేనిది ఎవరికి–వీడికా తనకా?

“ఏమిటి, నవ్వుతున్నావు?”అన్నాడతను.

“నిన్ను చూసే,”

“ఎందుకూ?”

“నాకెవరూ అఖ్ఖర్లేదు, నాకీ సంసారజంజాటం వద్దు, పెళ్ళీ పెటాకులూ అంటూ సంసారం బురదలో ఇరుక్కోను అంటూ ఉపన్యాసాలిచ్చేవు. ఒక ఆడమనిషిమెళ్ళో పుస్తి కట్టలేదేమో కానీ వీళ్ళంతా ఎవరు, వీళ్ళకోసం నువ్వు పడ్డ తాపత్రయం ఏమిటో చెప్పు.  వీళ్ళ కష్టసుఖాలూ, పిల్లలచదువులూ, పెళ్లిళ్ళూ, … అవన్నీజంజాటం కాదా?”అంది చిన్నగా నవ్వుతూ సీత.

“అది వేరూ, వాళ్లకి అవుసరం అయినప్పుడు సాయం చేయడం వేరు, దినదినం, క్షణక్షణం సంసారజంఝాటంలో గిలగిల కొట్టుకుపోవడం వేరూ.”

“అదేరా, బుద్ధిహీనుడా, నేనంటున్నది కూడా. పూర్తిగా సంసారం నెత్తికెత్తుకుని మంచీ చెడ్డా, కష్టం సుఖం అనుభవించే గుండెబలం నీకు లేదు. వాళ్ల అవుసరాలకి, నీకు వీలయినప్పుడు, నిజం చెప్పాలంటే నీకు సరదా అయినప్పుడు వెళ్తావు, వాళ్ళని ఆదుకుంటావు. అంత తేలిగ్గాను తప్పుకోగలవు కూడా. పెళ్ళిప్రమాణాలు లేవు కానీ నీకు సంసారం బాగానే ఉంది. నీకు వాళ్ళొక కాలక్షేపం. లక్షణంగా పెళ్ళి చేసుకుని బాధ్యతలు నెత్తినేసుకునే గుండెల్లేవు. ఇలా ఒక మాయసంసారం ఏర్పరుచుకున్నావు. నీకంటే నేనే నయం. మంచీ చెడ్డా అన్నీ తలకెత్తుకునే నిబ్బరం ఉంది నాకు.”

“హాఁ …”వెర్రిగా అక్కవేపు చూసేడు నిరంజనం.

000

నాకేమీ అక్కర్లేదు అనుకునేవారు కూడా సమాజంలో ఏదో ఒకంగా మమేకం అయిపోయే ఉంటారు. కొందరు ఒప్పుకుంటారు. కొందరు ఒప్పుకోరు, అంతే.

000

(ఫిబ్రవరి 2, 2021)

హృదయపూర్వక ధన్యవాదములు!

ముందు ఒక మనవి –

పాఠకులు, మిత్రులు కదాచితుగా నాకథలను తమబ్లాగులోనో ముఖపుస్తకం తమపేజీలోనో ప్రస్తావిస్తారు.

అలాటప్పుడు నాకు కలిగే ఆనందం తప్పకుండా బాహాటంగా Continue reading “హృదయపూర్వక ధన్యవాదములు!”

Tooth fairy ఉంది అని నమ్మకం కుదిరింది!!

అలవాటుప్రకారం, జోళ్లేసుకుని, తలుపు తాళంవేసి, కారిడారులో మలుపు తిరుగుతుంటే ఓ డాలరు చుట్ట కనిపించింది. లేదు. ఇలా సొమ్ము కళ్ళ బడడం అలవాటు కాదు. అందుకే చెప్పుకోడం. ఇప్పుడే ఇలా ధనలక్ష్మి దర్శనం.

చుట్టూ చూసేను. కనుచూపుమేరలో ఎవరూ కనిపించలేదు. ఒంగి ఆ కాగితపుచుట్ట తీసి విప్పబోతే మరో డాలరూ, మరో డాలరూ, మరో డాలరూ, మరో ఐదూ, మరో ఐదూ … మొత్తం 14 డాలర్లు. హా.

ఒకటో రెండో అయితే ఊరుకోవచ్చు కానీ మరీ 14 అంటే కొంచెం ఎక్కువే కద.

పైగా ఆలోచించు. ఎవరు అలా నోట్లు చుట్ట చుట్టుకు పెట్టుకుంటారు?సాధారణంగా పర్సులో పెడితే మధ్యకి ఒక మడతగా ఉంటుంది. కానీ ఇలా చుట్ట? ఆ మూల వాటాలో 12 ఏళ్ళ అమ్మాయి ఉంది. ఏ బేబీసిటింగు డబ్బులో కావచ్చు. లేదా ఏ నీళ్ళపైపో  రిపేరు చేయడానికి వచ్చిన చికానో పారేసుకున్నాడేమో!

అనేకవిధాల అలోచించి, Laundryగది తలుపుదగ్గర పడి ఉంది కనక ఎవరో లాండ్రీ చేసుకునేవేళ జేబులోంచి జారిపడి ఉంటుందనే నిర్ణయానికి వచ్చి, ఆ తలుపుమీద నోటీసు పెట్టేను

– “సోమవారం ఉదయం 9 గం. కి మీరు 14 డాలర్లు లాండ్రిగదిముందు పారేసుకునిఉంటే

…. నెంబరుకి ఫోను చేయవలెను. లేదా … వాటాకి వచ్చి తలుపు తట్టవలెను” అని.

గంట పోయేక మేనేజరు ఫోను చేసింది, “నీనోటీసు చూసేను. అలా అన్ని వివరాలతో పెడితే, ఎవరైనా రావచ్చు నాదే నాదే అంటూ. ఇంతకుముందొకసారి అలా జరిగింది” అన్నాడు.

“మరి ఏం చేయను?”

“అంత హరికథ కాకుండా, ఎవరైనా సొ్మ్ము పారేసుకుంటే, ఈ నెంబరుకి ఫోను చేయండి సూక్ష్మంగా అని పెట్టు. అప్పుడు ఎంత పారేసుకున్నారు, ఎక్కడ పారేసుకున్నారు, ఎలా పారేసుకున్నారు అని ఆరాలు తీయడానికి వీలు” అన్నాడు.

హమ్మో ఎంత అజ్ఞానం నాది అనుకుని, అతని సలహాప్రకారం మరో నోటీసు పోస్టు చేసేను.

రెండు రోజులయింది.

ఫోను రాలేదు. మామేనేజరే కారిడారులో కనిపించి, “పోన్లెద్దూ 14 అంటే ఎంతకనక. తీసెయ్ ఆ నోటీసు” అన్నాడు.

నేనూ అదే అనుకుంటున్నాను. నాఫోన్నెంబరు అలా ఆ తలుపుమీద ప్రకటించడం నాకు కూడా బాగులేదు. నాగీత బాగుంది ఆ పొద్దు అనుకుని ఊరుకుంటే పోలే అనుకున్నాను.

అదుగో అప్పుడే నాకు tooth fairy మాట మనసులో మెదిలింది.

000

మామూలుగా చిన్నపిల్లలకి ఆ ఊడిపోయిన పన్ను తలగడకింద పెట్టుకు పడుకుంటే మర్నాడు పొద్దున్న టూత్ ఫేరీ బహుమతి దొరుకుతుందని చెప్తారు ఊరడింపుగా. అన్నట్టుగానే ఓ కాన్డబ్బు దొరుకుతుంది మర్నాడు ఉదయం.

ఈమధ్య కొంతకాలంగా ఓ పన్ను ఉన్నానంటూ నాకు దినదినమూ గుర్తు చేస్తోంది. తింటున్నప్పుడు కాదు, పలు దోమువేళ. అదైనా పెద్ద నొప్పి కాదు. ఊరికే నరాలకి తగిలినట్టు చిన్న కుదుపు.

దంతదైవాన్ని దర్శించుకోవాలి. హ్మ్.

అమ్మాయి ఊరినించి వచ్చేక …

రెండు రోజులు పోయేక మరో హెచ్చరిక. ఇగుళ్లు వాచినట్టు.

అమ్మాయి పాపం రెండువారాలు పనితో అలసిపోయుంటుంది. రెండు రోజులు పోయేక చూడాలి.

పళ్ళు తోముకుంటుంటే సింకులో ఎరుపుజీర.

తప్పదు రేపు పిలవాలి అమ్మాయిని.

హుం. నోట్లో పన్ను ఊగుతున్నట్టుంది.

హాహా. పట్టుకోబోతే టుపుక్కున ఊడి వచ్చేసింది పిల్లల పాలపళ్ళలా.

శనొదిలిపోయింది. డాక్టరుఖర్చు తప్పిపోయింది.

000

నాకిది రెండో బాల్యం కనక మరో రెండు కాన్డబ్బులు ఎక్కువ దొరికేయి.

నిజం. టూత్ ఫేరీ ఉంది!!

000

(ఫిబ్రవరి 22, 2020)

 

 

ధైర్యం

“నాసంగతి మీకు తెలీదు,” అన్నాడతను విసురుగా గేటుతలుపు తోసుకుని లోపలికొస్తూ.

వరండాలో వాలుకుర్చీలో కూర్చునిఉన్నాను. తలెత్తి అతనివేపు చూసేను. Continue reading “ధైర్యం”