దేవుడుగారికి నావిజ్ఞాపన

మహారాజరాజశ్రీ గౌరవనీయులైన, పూజనీయులైన దేవుడుగారికి,

భక్తిప్రమత్తులతో, వినయవిధేయతలతో అనంతకోటి జీవరాసులలో ఒక అణుమాత్రజీవియును తమదాసానుదాసియును అయిన ఏను సేయంగల విన్నపములు.

తమరు జ్ఞాననిధి కావునను, నేను అజ్ఞానాంధకారతిమిరములో పడి మునిగితేలుచున్నదానను కనకనూ, మరియు నన్ను పుట్టించినవాడవునూ, గిట్టింపగలవాడవునూ నీవే అగుటంజేసి, ఈ విజ్ఞాపన తమదివ్యసముఖమునకు సమర్పించుటకు నాకు యోగ్యత గలదని నమ్ముచున్నాను. మాపెద్దలును సకలసంశయములు ఆర్పనూ దీర్పనూ నీవే తగుదువని నాకు ఉగ్గుబాలతో నూరిపోసియున్నారు.

నన్ను పుట్టించినవాడవు నీవే. అది అయిపోయింది కనక మనము చేయగలిగిందేమీ లేదు. భగవంతునకైనను గతమును మార్చగల శక్తి లేదని మానాయనమ్మ చెప్పుచుండెడిది. అందుచేత ఆవిషయమై నేను చెప్పగలిగినది గానీ అడుగదగినది గానీ ఏమియు లేదు. గిట్టుటవిషయమై నాకు కొన్ని అభిప్రాయములు గలవు గానీ అవి ఇప్పుడే మొదలిడిన మామిత్రులు హర్షించరేమోనను సందేహమువలన అది చివరలో ప్రస్తావించగలదానను.

ఏతావతు ప్రస్తుతవిషయము ఈ పుట్టుట గిట్టుట మధ్యకాలమునకు పరిమితము చేసికొనవచ్చును.

మహాప్రభో, ఇప్పుడు అసలు విషయానికి వస్తాను. ఇక్కడ నాభాషను మన్నించవలసినది. ఈ విజ్ఞాపనపొడవునా ఇట్టి దోషములు కానవచ్చును. ఎందుకంటే ఇది గంభీరమైనవిషయము అయినను నాకు వచ్చిన భాషలో మాత్రమే నేను మనవి చేసుకోగలను. ఈవిషయమై పరమదయాళువైన తమరు పెద్దమనసు చేసి ఉపేక్షించగలరు.

నన్ను బాధించుచున్న తొలి అంశము     

పనికిమాలిన ఉద్యోగముల పడవేసేవు,

పోనిచ్చగించని చోటులకి పంపేవు.

కోరని బండారములు నాముంగిట గుమ్మరించేవు.

కోరినదానికి ఒంటికాలిమీద వెయ్యేళ్ళు తపస్సు చేయమనేవు.

ఇది ఏమి న్యాయము? లేదా,

నేను చేసిన నేరమేమి?

రెండవ విషయము. దేశకాలపరిస్థితులవిషయమును ఇచ్చట ప్రస్తావింపక తప్పదు. దుష్టశిక్షణ శిష్టరక్షణకై తాము వేరువేరు యుగములలో వేరు వేరు అవతారములు ధరించుచున్నారని తామే అర్జునునకు బోధించియుండిరి. ప్రధానముగా తమబోధనలననుసరించి దుష్టుచర్యలు మితి మీరినప్పుడు తాము అవతరించెదరని నాకు అవగతమయినది. ప్రస్తుతము దేశము కొందరి దుష్టచర్యలవలన అల్లకల్లోలమై యున్నది. ఘోరాతిఘోరములు జరుగుచున్నవి. ప్రజలు విహ్వలచిత్తులై దిక్కు దోచక అల్లల్లాడుచున్నారు. ఇంకా తమరు సంభవింపని కారణమేమి? జరుగుతున్న ఘోరాలు చాలవని తమ అభిప్రాయమా? నేను అలా అనుకోడంలేదు. నాలాటి కోటానుకోటి ప్రజలు అలా అనుకోడంలేదు. అందుచేత వెంటనే తమ సరికొత్త అవతారములో కనిపించి మమ్ముల రక్షింపవలె.

ఇంక గిట్టువిషయములో తమరిప్లాను తమకు గలదను జ్ఞానము తమరే ప్రసాదించిరి. తమఅభిప్రాయమును నేను అవశ్యము మన్నింపగలదానను. అయినను, నాబాధ నాది కనక ఈ మనవి తప్పదు. తమరు అనేక అవతారములు ఎత్తి, అవసరము తీరినవెనుక ఆయా అవతారములు చాలించినట్టే నాకును ఏర్పాటు చేయదగును. ఇది శ్మశానవిరక్తి కాదని మనవి. తమరివలె నాకు నేనై ఈ అవతారము ఎత్తకపోయినను, ఈఅవతారములో తమరు నాకు నియమించిన కర్తవ్యము సమర్థవంతముగా నిర్వహించితిననియే నమ్ముచున్నాను. అందుచేత నన్ను మరొక కార్యములో నియమించవలసినదిగా నా విజ్ఞప్తి. ఇది భూలోకముననే కావలసిపని లేదు. నేను ఏ లోకములోనైను సునాయాసముగా చక్కదిద్దుకుని కుదురుకోగలనని తమరికినీ యెరుకయే గదా.

ఇంతకీ నేను అడగబోయేది – ఈ దినము నాఇతరవ్యాపకములు మానుకొని సుదీర్ఘముగా ఆలోచించగా తోచినది – ఇంతకాలము నాకు మెప్పులు వలదని చెప్పికొనుచు వచ్చితి. ఇదియును తమబోధ కతముననే. మెప్పులు వలదనుట తప్పు, మెప్పులు దెప్పులు మరియు తిరస్కారములు ఏకరీతిని స్వీకరించుటయే వైరాగ్యమని తమబోధ. మరి తమరు అంతర్యామి కనుక సకలజనులకు ఇదియే బోధించిన, నాపని సుకరమగును కదా. అంటే మాపాఠకులందరూ దూషణభూషణతిరస్కారములు సమస్థాయిలో నాకు ప్రసాదించవలెనని విశదము చేయవలయును.

ఆఖరిమాట. నన్ను తయారు చేసినది తమరేనని  తమదివ్యసమ్ముఖమునకు వినయపూర్వకముగా మనవి చేసికొనడమైనది. నాతలలో మరింత సారవంతమైన మట్టి పెట్టియున్నచో ఇంతకంటే సమర్థవంతముగా వాదించగలిగియుండెడిదానను. ప్రస్తుతము నాతలలో ఉన్నమట్టితో నాచేతనైనంత మేరకు ఈ విన్నపము సాగించితిని.

 భగవాన్లుగారూ, తమరు నాబుర్రలో మరింత చురుకైన పదార్థము పెట్టినయనంతరము ఈ చిత్తుప్రతిని సంస్కరించి సకలసల్లక్షణ లక్షితయైన విజ్ఞాపనపత్రమును వినమ్రపూర్వకముగా తమ మణిమయఖచిత, సువర్ణమండిత దివ్యపాదారవింద సన్నిధికి దక్షిణతాంబూలములతో సమర్పించుకొనగలను.

మరియు మనోవాక్కాయకర్మణా తెలిసి చేసిన తప్పులు తెలియక చేసిన తప్పులు క్షమించగలరు.

ఇట్లు

భవదీయ

ఒకానొక అణుమాత్ర జీవి

తా.క. – నామాట మన్నించి నాకోరిక తీర్చగలరు. లేకున్న మీఅమ్మతో చెప్పవలసివచ్చును. అందుకు మన్నించవలసిందని ముందే మనవి చేసుకొనుచున్నాను.)

(ఆగస్టు 9, 2021)

ఆర్తికథ అనువాదం – నాఅనుభవాలు

(ఇంతకుముందు లింకు ఇచ్చేను. ఇక్కడ పూర్తిపాఠం ఇస్తున్నాను, సారంగ మేగజైన్ వెబ్ పత్రిక అధిపతులకు కృతజ్ఞతలు.)

000

కాళీపట్నం రామారావుగారి ఆర్తి కథ గురించి, కథలో ఈనాటి వ్యవస్థగురించి రచయితఅవగాహన, భావజాలం – వీటిమీద చాలా చర్చలు జరిగేయి,  జరుగుతున్నాయి. కానీ శిల్పం, శైలిగురించిన ప్రస్తావన నేను చూడలేదు. బహుశా సిద్ధాంతవ్యాసాల్లోనో ఉపన్యాసాల్లోనో ఎవరైనా ప్రస్తావించేరేమో నాకు తెలీదు.

ఈ అనువాదం మొదలు పెట్టేక నాకు కొన్ని విషయాలు తోచేయి. ముఖ్యంగా నేను అనువాదాలు చేసి చాలాకాలం అయినందున కూడా మళ్లీ హరిః ఓం అని మొదటికొచ్చినట్టు అనిపించింది.

 హెచ్చరిక. నేను కాళీపట్నం రామారావుగారి కథలో లోపాలుగా వీటినిగురించి చర్చిడంలేదు. ప్రస్తుతానికి అనువాదాంకోసం ఈకథ సూక్ష్మంగా పరిశీలించడం జరిగింది కనక ఈకథని ఉదాహరణగా తీసుకున్నాను కానీ అనేక తెలుగుకథలలో ఈ అంశాలు కనిపిస్తాయి.

ఆర్తికథ చదువుతుంటేనూ, అనువాదం చేస్తుంటేనూ ఇందులో కథనం మౌఖికసాహిత్యంలో కథనంలా తోచింది నాకు. మౌఖికసాహిత్యంలో కథనం మనలో మనం మాటాడుకుంటున్నట్టు సాగుతుంది. అచ్చంగా అలాగే కాదు కానీ కొంతవరకూ stream of cosciousness శైలి అని కూడా అనొచ్చు. అంటే నాఅభిప్రాయం, కథ నడక (flow) విషయంలో రాతకీ మాటకీ తేడా. రాస్తున్నప్పుడు కట్టుదిట్టంగా పదం తరవాత పదం, వాక్యంతరవాత వాక్యం గోడ కట్టడానికి ఇటుకలు పేర్చినట్టు సాగాలి. ఆ నడకలో తర్కం కనిపిస్తుంది. ముఖాముఖీ మాటాడుతున్నప్పుడు అలా కాదు. నెమ్మదిగా ఆలోచిస్తూ మనసులోకి వచ్చినమాటలు ఒకదానితరవాత ఒకటి చెప్తాం. ఆవరసలో విషయానికి సంబంధించని మాటలు రావచ్చు. ముందు ఆడిన నాలుగు మాటలూ ఆ తరవాత ఆడిన నాలుగుమాటలు తూచి వేసినట్టు పడవు. అదే రాసినప్పుడు అయితే అనవసర పదాలో విషయాలో అయినట్టు కనిపిస్తాయి.

ఈకథ అనువదిస్తున్నపుడు నాకు కలిగిన సందేహాలు చెప్తాను. కొన్నిచోట్ల, ఆలోచించి నేను నిర్ణయం తీసుకోవలసిన అవస్థ అనుకోవచ్చు.

అసలు అనువాదం అంటేనే మరొకరికథ చెప్పడం. నాకథ అయితే నేనేం అనుకుంటున్నానో నాకు తెలుస్తుంది. మరొకరికథ చెప్తున్నప్పుడు నాకు ఎలా అర్థం అయిందో అలా మాత్రమే చెప్పడం జరుగుతుంది. అనేక సందేహాలకి ఆస్కారం ఉంది. అనువాదకులు నిర్ణయించుకోవలసిన సందర్భాలు ఉంటాయి. రచయితని అడగొచ్చు కానీ మనరచయితలు మీకు అవుసరమైనట్టు మార్చుకోండి అని ఒక blanket అనుమతి ఇచ్చేసందర్భాలే ఎక్కువ. నాకు అలా చాలాసార్లు జరిగింది.

 మొదటిది భాష. అందులో మాండలీకం మరొకస్థాయి. మామూలుగా ఏ మాండలీకం గానీ, ఆ మాండలీకంలోని సొగసులు అనువాదంలో రావనే నేను అనుకుంటున్నాను. అమెరికాలో పల్లెల్లో రైతులు వాడే మాండలీకం ఉంది కానీ అది నాకు పరిచయం లేదు. అలా పరిచయం ఉండి ఆ ప్రత్యేక వ్యావహారికంలో అనువాదాలు ఎవరైనా చేసేరేమో కూడా నాకు తెలీదు. నాకు మాత్రం తెలీదు కనక నాకు తెలిసిన శిష్టజనవ్యావహారికాన్నే నేను ఆశ్రియించేను.

 అనువాదం మూలం చదవలేనివారికోసం మాత్రమే. అందునా నాలాటి కొందరు మనసంస్కృతిని విదేశీయులకి పరిచయం చేయడంకోసం చేస్తారు. (ఈ తెలీనివారిలో ఇంగ్లీషు చదువులు చదివిన తెలుగువారు ఉండడం విశేషం.). అంటే కథలో వస్తువుకీ, భావాలకే పెద్దపీట. శైలి నామమాత్రమే. భాషాశాస్త్రవేత్తలు కవిత్వస్థాయిలో శైలి పట్టుకోగలరేమో నాకు తెలీదు.

ఆర్తి కళింగాంధ్రలో ఒక వర్గం -రైతులు, మాలవారు, నాయుళ్లు – మాటాడుకునేభాషలో రాయడం జరిగింది. ఈభాష ఇప్పుడు ఎంతమంది ఇంకా వాడుతున్నారో నాకు తెలీదు కానీ నాకు మాత్రం ప్రతిపదం కుస్తీపట్లే అయింది. దీంతో నేను తెలుగూ, ఇంగ్లీషూ కూడా ఎంత మర్చిపోయేనో అర్థం అయింది. ఇది వైయక్తం అనుకోండి. అది వేరే కథ. కళింగాంధ్ర నిఘంటువులు మూడు చూసేను కానీ దాదాపు అన్ని సందర్భాలలోనూ నేను వెతికినపదం కనిపించలేదు! అంచేత ఏ ఒక్క పదానికైనా అనువాదం సరి కాదనుకుంటే తెలియజేయగలరు. దిద్దుకుంటాను. కానీ కథానువాదం పదానువాదం కాదు అని గమనించాలి. కొన్నిపదాలు తప్పనిసరిగా వదిలేయవలసివచ్చింది నాకు.

మొదట్లో చెప్పినట్టు ఆర్తికథలో శైలిగురించి చర్చలు జరిగేయో లేదో నాకు తెలీదు. కానీ కొన్ని సందర్భాలు అనువాదపరంగా నన్ను ఆలోచించుకునేలా చేసేయి.

ఆర్తి కథలో కోటయ్య “సన్నిని రెక్కపట్టుకు చూరుకిందనించి లాక్కొచ్చి ఒక్కతోపు తోసేడు.” అని ఒకచోట ఉంది. ఆ తరవాత, “సన్నిని ముట్టుకోవలసిన పనిలేకుండా తుండుగుడ్డ ఆమె నడుంకి చుట్టి గొరగొర ఈడ్చుకుపోతున్నాడు.” అని ఉంది. Edgar Ellen Poe, వల్లంపాటి వెంకటసుబ్బయ్యగారివంటి సాహితీవేత్తల సూత్రాలు పాటించేవారు ఇది శిల్పంలో ఒక లోపమనే అంటారు. కానీ తెలుగుపాఠకులకి ఇదేమంత పట్టించుకోవలసినవిషయంగా తోచదు.

ఇక్కడ నాసందేహం విదేశీపాఠకులు ఎలా స్పందిస్తారనే. రెక్క పుచ్చుకు లాగినప్పుడు ముట్టుకోడం జరిగింది కదా అని అడుగుతారు. కోటయ్య పట్టలేని ఆవేశంలో మొదట రెక్క పుచ్చుకు లాగేడు కానీ తరవాత నిగ్రహించుకున్నాడు అని సమర్థించుకోవచ్చు. సమర్థించుకుంటాం మనం. సాధారణంగా ఇది విదేశీపాఠకులకి గందరగోళంగానే ఉంటుంది. నేను అనువాదాలు మొదలుపెట్టిన రోజులలో నా అమెరికన్ స్నేహితులని సంప్రదించేను కనక గట్టిగా చెప్పగలుగుతున్నాను.

సందేహాలూ సందిగ్ధాలూ. కొన్నిచోట్ల రచయిత చెప్పింది నాకు సరిగా అర్థం అయిందా అన్న సందేహం. కొన్నిచోట్ల రచయిత చెప్పింది అర్థం అయింది కానీ ఉద్దిష్ట పాఠకులకోణంలోనుంచి చూస్తే ఇది కథకి ఏమాత్రం అవుసరం, నేను ఏ నిర్ణయం తీసుకోవాలన్న సందిగ్ధం.

”గొప్పవాళ్లలో గొప్పవాళ్లూ, చాలాగొప్పవాళ్లూ, అతిగొప్పవాళ్లూ ఉన్నట్టే పేదవాళ్లలో కడుపేదలు, నిరుపేదలు ఉంటారు” అని వాక్యం. ఇది చదవగానే నాకు తోచిన మొదటి ఆలోచన పేదవాళ్లలో రెండే వర్గాలని. కానీ ఆ తరవాత కథకుడు ఎర్రెమ్మ ఆస్తి లెక్కగట్టి “ఆమె నిరుపేద, … కడుపేదల కోవలోకి చేర్చరాదు” అంటారు. “ఆమెతో తైపారువేస్తే, బంగారి వొత్తి పేదరాలు మాత్రమే అవుతుంది”.  ఇక్కడికొచ్చేక కానీ నాకు అర్థం కాలేదు పేదరాలు వర్గం, నిరుపేద, కడుపేద కాక మరొక వర్గం అని. తదనుగుణంగా అనువాదంలో చిన్నమార్పు చేయవలసివచ్చింది. ఇది సందిగ్ధం అన్నమాట, నేను నిర్ణయించుకోవలసిన సందర్భం.

బారికి రామయ్య పైడయ్యని పట్నంలో కలుసుకున్నప్పుడు పైడయ్య తనకి ఇల్లు లేదనీ, పెద్ద బజారులోనే ఓ మూల పడుకుంటానని చెప్తాడు. ఆ తరవాత మురికివాడకి తీసుకువెళ్తాడు. మరి పైడయ్యకి గది ఉన్నట్టా లేనట్టా? ఈ సందేహం అలాగే వదిలేసి, ఉన్నదున్నట్టు అనువాదం చేసేను పాఠకులే నిర్ణయించుకుంటారని.

అలాగే, రామయ్య వచ్చి వెళ్లిపోయేక, పైడయ్య తనగది గురించి ఆలోచనలో పడతాడు. “పది రాళ్ళు జేబులో ఉన్నప్పుడల్లా ఫరవాలేదనిపించినా డబ్బులు తక్కువైనప్పుడల్లా ఆమాటలు గుర్తుకొచ్చేవి” అంటాడు కథకుడు. ఇక్కడ రామయ్యమాటలు గుర్తు తెచ్చుకోవాలి. అలాటిగదిలో ఉండడంకన్నా “తిండి నేక ఏ గడ్డో కరిసి సావడం మేలు” అంటాడు రామయ్య. అతను తిండిమాట అన్నా, పైడయ్య దాన్ని తను ఉంటున్న గదికే అన్వయించుకున్నట్టు కనిపిస్తోంది. నాసందేహం – ఆ గది అంత అధ్వాన్నంగా ఉంటే, డబ్బులు ఉన్నప్పుడు అది ఫరవాలేదని ఎలా అనిపిస్తుంది అని. వాక్యం అర్థమవుతూనే ఉన్న అన్వయించుకునేతీరులో సందిగ్ధత ఉంది. ఈవాక్యం నేను మార్చలేదు. ఉన్నదున్నట్టు అనువదించేను, అన్వయం పాఠకులకి వదిలేసి.

కథలో భూత భవిష్యత్ వర్తమాన కాలాలు. మనం మామూలుగా కథలో క్రియాపదం ఏకాలంలో ఉన్నా అంతగా పట్టించుకోం. కథలన్నీ చాలామటుకు భూతకాలంలో చెప్పడంతోనే మొదలవుతుంది కానీ వర్తమాన, భవిష్యత్ ప్రత్యయాలు కూడా వాడేస్తాం. అలాగే కథలో అంతకుముందు జరిగిన మరో సంఘటన చెప్తున్నప్పుడు కూడా అదే ప్రత్యయం వాడుతాం. ఏ ఒక్కకాలం తీసుకున్నా, ఆకాలంలో కాలక్రమ నిర్ణయం చేయగల తేడా తెలుగుకథలో లేదు.

ఇంగ్లీషులో అలా కాదు. కథ భూతకాలంలో చెప్తే, అంతకుముందు జరిగిన సంఘటన తప్పనిసరిగా past perfectలో ఉండాలి. ఒక వాక్యం అయితే ఫరవాలేదు కానీ పది వాక్యాలలో ఒక సంఘటన వివరించవలసివస్తే, అన్ని వాక్యాలు past perfect లో రాస్తే చదవడానికి ఇంపుగా ఉండదు. మరోలా స్పష్టం చేయాలి. అందుకు చిన్నమార్పులు చేయవలసిరావచ్చు.

ఆర్తి కథలో పైడయ్య సాయంకాలంపూట ఏటిఒడ్డున సన్నికోసం ఎదురు చూస్తూ ఆలోచనల్లో పడతాడు. ఆ సమయంలో తాను వెనక ఎప్పుడో మాదిగప్పయ్యకూతురుమీద జరిపిన అత్యాచారం, ఆ మధ్యాహ్నం కోటప్పతో మాటాడినమాటలు ఆలోచిస్తుంటాడు. ఆ ఆలోచనల్లోనే కోటయ్య చెప్పిన ఇంకా వెనకటి ఉదంతం- రామయ్యకోడలికీ తనకీ మధ్య జరిగిన ఉదంతం తలుచుకుంటాడు. ఇవన్నీ కథలో కథ, ఆ కథలో అంతకుముందు జరిగిన కథ, ఇంకా వెనకటికథగా మూడు స్థాయిలలో ఉంది. ఇంగ్లీషులో past, past perfect రెండే ఉన్నాయి. నిజానికి తెలుగులో వెనక, ఆవెనక, అంతకంటె వెనక అంటూ కాలనిర్ణయం క్రియాపద ప్రత్యయాలలో లేదు. అయినా మనకి ఏది ఎప్పుడు జరిగిందో తెలుస్తుంది. నాకు కొంత సమయం పట్టిందనుకోండి ఇది తెలుసుకోడానికి. అది వేరేసంగతి. నేను అంటున్నది ఇది మౌఖికసాహిత్య లక్షణం అని. మనసంస్కృతి తెలీనివారికోసం అనువాదం చేస్తున్నప్పుడు ఇది మాటలలో స్పష్టం చేయాలి. దీనికి కొన్ని కిటుకులు ఏదో సైటులో చూసేను కానీ ఇక్కడ నేను పాఠాలు పెట్టబోవడంలేదు. మీదృష్టికి తీసుకువచ్చేవరకే నాపని.

క్లుప్తతవిషయంలో చెహోవ్ సూత్రం – గదిలో తుపాకీ ఉందని రాస్తే కథ ముగిసేలోపున అది పేలాలి అన్న సిద్ధాంతం ఆశ్రయించే విమర్శకులు ఎంచడానికి వీలయిన వాక్యాలు కూడా కనిపిస్తాయి. ఉదాహరణకి పెద్దమ్మ ఊరు వర్ణిస్తూ ఊరుమధ్య “చిక్కని కొబ్బరిచెట్లనీడ మధ్యని ఎత్తుగా దేవాలయం” ఉందంటాడు కథకుడు. ఆతరవాత ఆ దేవాలయం ప్రసక్తి లేదు. అది ఉందని తెలిసినా తెలియకపోయినా పాఠకుడికి ఒకటే. కథ నడకకి ఆవాక్యం దోహదం చేయదు. అనువాదంలో తొలగించేసేను నేను. అంటే చెహోవ్ సూత్రం పాటిస్తున్నానని కాదు. కథ అయోమయానికి తావీయకుండా ఉండాలి, కథ పటిష్టంగా చిక్కగా ఉండాలనుకునే పాఠకుల సౌకర్యార్థం అనే ఉద్దేశ్యంతో.

ఏమైనా ఈ కథ అనువాదం నాకు చాలా పెద్దపాఠమేనని చెప్పుకోవాలి. రచయిత కాళీపట్నం రామారావుగారికి కృతజ్ఞతలు.

000

The Yearning link: https://thulika.net/?p=1691

తెలుగుమూలం కథానిలయంలో ఉంది.

(జులై 30, 2021)

ఫేస్బుక్కులో పోస్టులు 2

చిలక్కొయ్య

నెలలతరబడి అదే ధ్యాస

నీమీద నాకక్ష ఎలా తీర్చుకోవాలో

ఏఏ భాషల్లో చెప్పొచ్చో

ఎన్నివిధాల చెప్పగలనో …

… … …

నిన్న మరొకరిమీద కోపం పుంజుకుంది.

నిన్ను మర్చిపోయేను.

ఇప్పుడర్థమయింది

నువ్వు కేవలం నా కోపభావాలు

తగిలించుకోడానికి పనికొచ్చిన చిలక్కొయ్యవని.

(మే 28, 2021)

స్నేహలక్షణం విలక్షణం.

స్వభావాలనుబట్టి స్నేహం

స్పర్ధలొస్తే

శిష్టులు ఎవరిదారిన వారు పోతారు

దుష్టులు కక్షగట్టి, ఒకరినొకరు సాధించుకుంటారు.

(మే 31, 2021)

000

శీర్షికలు

కథకి పేరు పెట్టడం కూడా కళే.

ఇది కథ కాదు, జరిగినకథ, నిజంగా జరిగిన కథలాటి పేర్లు రచయిత చెప్పదల్చుకున్నదేమిటో చెప్పవు.

శీర్షిక గుంభనగా చెప్పీ చెప్పనట్టు కథలో మూలభావాన్ని అందించాలి.

ఆరుద్ర త్వమేవాహం కృతికి మొదట తెలంగాణా అని పేరు పెట్టేరుట. శ్రీశ్రీ అది చూసి, ఏనుగుబొమ్మ గీసి ఏనుగు అని పేరు పెట్టినట్టుంది, అని చెప్పి పేరు మార్చమన్నారుట.

కథలయినా అంతే. ఏనుగుబొమ్మ దేనికి ప్రతీకో అదీ మీకథలో మీరు ఆవిష్కరించుకున్న భావం.

(జూన్ 19, 2021)

000

వస్తుసంచయం

అందరిళ్లలో ఉన్నాయని కొన్ని

ఎవరింట్లోనూ లేదని కొన్ని

కొని, కొని కొని కొని

ఇల్లు నిండిపోయింది పెరవారి అభిరుచులతో.

నేను నేనుగా నాకేం కావాలో చూసుకునేవేళకి

bankఖాతా ఖాళీ !!

ఇల్లు దివాణం, నేను దివాలా.

(జూన్ 11, 2021)

000

ప్రగతి?

అశోకుడు చెట్లు నాటించెను, బావులు తవ్వించెను

మేం గోతులు తవ్వుకుంటున్నాం.

జయజయజయహో మనం సాధించిన ప్రగతికి.

(జూన్ 10, 2021)

000

శ్రద్ధ

దవడాడుతున్నంతసేపూ మెదడాడదు.

టీవీ చూస్తున్నాను. ఒక్కముక్క తలకెక్కడం లేదు

(జూన్ 10, 2021)

000

.

కుతర్కం

కొత్తబట్టలు కొంటే మర్నాడే చస్తే ఆ ఖర్చు వృథా అని వెఱపు

ఎటు పోబోయినా దారిలో ప్రమాదమయితే ఇంటికెలా వస్తానన్న జడుపు

ఏ చెట్టు కాయ కోసి తింటే ఏ జబ్బొస్తుందో అని బెరుకు

ప్రాణభయం నాకు లేదు, బంధుమిత్రులకి వేదన అన్న పిరికితనం

ఏ పని చేయబోయినా ఏదో ఒకరకమైన భయం ఏపనీ చేయనీయకుండా.

ఆ మనిషికే భీరువు అని పేరు.

000

పిరికితనానికి ఇన్ని పదాలు!!

000

(జులై 17, 2021)

000

ప్రతిపత్రికకీ – అచ్చు అయినా జాలపత్రిక అయినా – కొందరు రచయితలూ, పాఠకులూ, వ్యాఖ్యాతలూ సుస్థిరం, ఆకాశవాణివారి నిలయవిద్వాంసులలాగే.

ఏ వ్యాఖ్యాత ఏ రచనమీద ఏమని వ్యాఖ్యానిస్తారో తేలిగ్గానే ఊహించుకోగలం.

(జులై 18, 2021)

ఫేస్బుక్కులో పోస్టులు 1

ముఖపుస్తకంలో రాసిన కొన్ని పోస్టులు ఇక్కడ దాచుకోవాలనిపించింది.

ఆ కళ్ళే!!

పలకరిస్తాయి, కవ్విస్తాయి, నవ్విస్తాయి 

రారమ్మంటూ మురిపిస్తాయి.

స్నేహరుచులు చిప్పిల్లజేస్తాయి

వెక్కిరిస్తాయి. ఉడికిస్తాయి, ఏడిపిస్తాయి,

ఎన్నెన్నో కతలు చెపుతాయి.

 కలువలతో, పద్మాలతో, మీనాలతో పోలిక

కామాలూ, వామాలూ, విశాలాలు విశేషణాలతో విస్తరణ!

ఆ కళ్లే

ఇంతచిన్నవి, ఇంత లోతు

అంటూ నర్సులచేత నస పెట్టిస్తాయి.

… … జబ్బు, ఈ మందులు

అంటూ వైద్యులచేత ఉపశమనం కలిగిస్తాయి.

ఒకటి సగం ఉపయోగం, రెండోది పూర్తి నిరర్థకం అయినదినాలలో

ఎందరి మెప్పో “ఆ కళ్ళు” అంటూ ఆశ్చర్యార్థకాలతో.

ఇకమీదట ఏమన్నారు అని చూసుకున్నాక

ఎవరన్నారని చూసుకోవాలి నేను.

000

(మే 27, 2021)

000

కనిపించనిరోజులు

కన్ను కనిపించనిరోజులే మేలు.

పుస్తకం చదవలేదన్నబాధ లేదు

అక్షరాలు తప్పులు పడుతున్నాయన్న యావ లేదు.

దుమ్ము దులపాలన్న దృష్టి లేదు.

అన్నంగిన్నెమసి వదల్లేదన్న జ్ఞానం లేదు.

పైగా

ఫొటోలు కెమెరా చూసుకుంటోంది.

వేలకి వేలు పోసి ఎందుకు సర్జరీ చేయించుకున్నాను దేవుడా!!

(జూన్ 3, 2021)

000

తెల్లవారె

నేను కూయకపోతే తెల్లవారదు అనుకుందో కోడి

నాలా ఎవరు కూయగలరు అనుకుంది మరో కోడి

నాకూతకోసం ఎందరు ఎదురు చూస్తున్నారో అనుకుందింకో కోడి ఒకకన్ను సగం మూసి.

నేను కూయనివాళనంటూ మొండికేసింది ఒక కోడి

బద్ధకంగా ఒళ్లు విరుచుకు కళ్ళు తెరిచి అటూ ఇటూ చూస్తూ చిరునవ్వుతో తీరిగ్గా లేచేడు బాలార్కుడు.

000

భ్రమలు

నాచుట్టూ తిరుగుతున్నాను నేను భూదేవి ఆదర్శమై.

రాత్రీ పగలూ కూడితేనే ఒక రోజు

తప్పూ ఒప్పూ తెలిస్తేనే సమతూకం

వెలుగు చూసి చీకటి లేదనుకుంటావు

ఒకకథ చూసి రచయితమీద ఏర్పరుచుకున్న అభిమానం

మరొకకథ చూసేక సమసిపోతే

అది మెప్పు కాదు, నీభ్రమే.

000

పాండిత్యం

పేర్లు పెట్టడమే పాండిత్యం

మొక్కకి కొమ్మలు

కొమ్మకి రెమ్మలు

రెమ్మకో పూవు

పూవుకి దళాలు

దళంలో ఈనెలు

ఈనెలు చీలిస్తే మరేవో ….

ప్రతీ వస్తువుకీ పేర్లు పెడతారు పండితులు నిశితదృష్టితో.

పూవు చూసి అహో అనుకుంటూ మురిసిపోతాను నేను పాండిత్యం కొరవై.

000

చిత్రమా? పదమా?

చిత్రం తక్షణసౌఖ్యం

పదం అక్షరం

బొమ్మ చూసి, మరో బొమ్మకి వెళ్లిపోతాం

మాట చూసి అక్కడే ఆగిపోతాం ఆలోచనలతో.

మాటకున్న పదును, గాంభీర్యమూ బొ్మ్మకి లేదు.

మాట మనసున ముద్ర వేసినట్టు బొమ్మ వేయదు అంటాన్నేను.

మరి నువ్వు బొమ్మలెట్టటం నేదా అంటాది సంద్రాలు

మరి మనసున ఏసిన ముద్దర బొమ్మే కదా అంటాది సంద్రాలు.

హా హా. ఆ తాత్కాలిక సుఖాలకోసమే బొమ్మలెడుతున్నానంటాన్నేను.

మనసున పడిన ముద్దరో అంటే అది యేరంటాను

ఆ యేరు ఎనాగో సెప్పటం నాకు తెలవదు

000

(గమనిక – అంతర్జాలంలో, ముఖపుస్తకంలో వ్యాఖ్యలు జిఐయఫ్ రూపాలలో చూసి.)

000

సంకరబాస

తెల్లగా ఉంటే నల్లపిల్లేనా?

ఎగ్గు ఎగ్గనతగునా!

బోల్డనుకుంటే బోల్డు ఆనందం

కాల్నొప్పంటూ కాల్చేసేడు.

మండే అంటే ఒళ్లు మండె

(వేరువేరు భాషలలో పదాలు గమనించగలరు.)

(జులై 17, 2021)

కాళీపట్నం రామారావు. ఆర్తికథ. నాఅనువాదం, అనుభవాలు

కాళీపట్నం రామారావుగారి కథ ఆర్తి 2003లో అనువాదం చేసి తూలిక.నెట్ లో ప్రచురించేను. ఇటీవలికాలంలో సర్వర్స్ మార్చినప్పుడు ఈ కథ కనిపించకుండా పోయింది.

అంచేత మళ్లీ చేసేను.

నా అనువాదానికి లింకు – https://thulika.net/?p=1691

ఆర్తి కథ www.kathanilayam.com లో లభ్యం.

(July 15, 2021)