పలుకు వజ్రపుతునక

రాము పుట్టినరోజు. ఉమ పిల్లాడికి చక్కగా తలంటి పోసి, కొత్తబట్టలు తొడిగి, తీపి తినిపించి, వెళ్లి ఆడుకో అంది.

రాము కదల్లేదు.

వాళ్లు అమెరికా వచ్చి ఆరునెలలయింది. విజయ్‌కి మిల్వాకీలో సాఫ్టువేరు ఇంజినీరుగా ఓ పెద్దకంపెనీలో ఉద్యోగం వచ్చింది. వాళ్లఆఫీసరే ఒక పెద్ద ఎపార్ట్‌మెంట్ కాంప్లెక్సు చూపించి, ఆప్రాంతం పిల్లలకి క్షేమం అనీ, అన్నివిధాలా సౌకర్యం

Continue reading “పలుకు వజ్రపుతునక”

ప్రకటనలు

మూడు కవితలు

  1. చెలగాటం.

షేక్స్‌పియరూ, శ్రీకృష్ణుడూ

జీవితం ఒక నాటకం అన్నారు

నాకు మాత్రం

స్క్రిప్టు లేక

ప్లాటర్థం కావడంలేదు

రూల్సు లేని ఆటలా వుంది

అందుకే ఆడుతున్నాను

అఫెన్సో డిఫెన్సో

ఎదుటివారి ఎత్తుల్నిబట్టి

అంతమాత్రాన నావ్యక్తిత్వానికేమిటి లోపం?

  1. దృష్టిదోషం.

తెలుగువారికి అఖ్కర్లేని సంగతి లేదు

ఎల్లరిబతుకులూ బజారుపాలు

ప్రతివాడికీ పొరుగువాడిగొడవే

అని మా నమ్మకం

 

ఇండియా మారిపోయింది

ఇప్పుడెందుకెళ్లడం

పూర్వపు అభిమానాల్లేవంచూ

వారించిన బంధుమిత్రులనీ, శ్రేయోభిలాషులనీ

కాదు కాదని

ఆకారవిశేషాల్లో

ప్లేను దిగిన నన్ను

ఆప్యాయంగా ఆదరించిన

బంధుమిత్రులని చూసి

ఆనందాతిరేకంతో

అవాక్కయిపోయేను.

ఏంజరిగిందేంజరిగిందంటూ

జనం పొడుచుకు తిన్లేదని

ఉప్పొంగిపోయేను.

 

తీరిగ్గా తరిచ్చూసుకుంటే

ఇప్పుడనిపిస్తోంది

నాగతం గురించెవరూ

అడగలేదని అప్పుడానందించేను

ప్రస్తుతం నాకెలా గడుస్తోందని

ఎవరూ అడగలేదని

ఇప్పుడు కొరతగా ఉంది!

 

 

 

  1. తెలుగు నుడికారం

పాలవాడుకలా

వారాలబ్బాయిలా

క్రమం తప్పకుండా

హలో చెప్పడానికో

డైనింగవుటుకో

డూయింగ్ లంచికో

కాల్చేసి కబుర్లాడి

ఓకేనండంటూ

కర్టెసీ కాలులు ముగించే

మిత్రబృందానిక్కరువు లేదిక్కడ

అమ్మదొంగా అంటూ అలరించి

హుందాతనం ఒలకబోస్తూ

కొడుకూ కోడలి ముచ్చట్లూ.

మనచేతుల్లోని మడుసులూ

కోప్పడేసే మినిష్టర్లగొడవలూ లాటి

ఊసులాడుకోడానికి

మనాళ్లు కావాలంటే మాత్తరం

అంజనంవేసి సూస్కోవాల.

000

(పై మూడు కవితలు ఆంధ్రప్రభలో (15 సెప్టెంబరు 1997) ప్రచురితం.)

 

నావేదనతో కలిసి మేమిద్దరం

నావేదనతో కలిసి మేమిద్దరం

నాస్నేహితురాలు సాయిపద్మమూర్తి రాసిన కవిత, painకి నా అనువాదం. http://www.angelfire.com/realm3/telugu/ లో ప్రచురింపబడింది.

బాధ అనుభవైకవేద్యం. సానుభూతికోసం చెప్పే అనునయవాక్యాలు సాంత్వన చేకూర్చవు సరికదా, అలా చెప్పేవారిని చూస్తే నాకు జాలేస్తుంది అంటుంది మా పద్మ.

ఉభయభాషాప్రవీణ

ఈనాటి రెండు కథలు (టపాలు) గురించి ఒకమాట. నేను ఈరెండు కథలు రాసినప్పుడున్న అభిప్రాయాలు కేవలం పాక్షికమని గత రెండు నెలలోనూ నాకు స్పష్టమయింది. అందరిలాగే నేనూ తెలుగు సమసిపోతోందనీ, ఈనాటి యువత తెలుగు భాషని నిర్లక్ష్యం చేస్తున్నారనీ అనుకున్నపుడు రాసిన కధలివి. కాని కొన్ని బ్లాగులు చూసాక, ఎంతోచక్కని తెలుగు రాయగల, తెలుగంటే అభిమానంగల తెలుగువాళ్లు చాలామంది వున్నారని అర్థం అయింది. మీఅభిప్రాయాలు రాసినప్పుడు నాదృష్టిలో వచ్చిన ఈమార్పుని గమనించవలసిందిగా నాకోరిక.

ఉభయభాషాప్రవీణ

ఈకథ ఇంగ్లీషులో ప్రచురించినతరవాత, నాకు కొన్ని టపాలొచ్చేయి ఇంగ్లీషుబడిలో చదువుకున్న తెలుగుపిల్లలు రాసినవి. దానిమీద నేను అమెరికాలో నేటివ్ ఇండియన్సుని తెల్లవారు ఎలా హింసించేరో కూడా తెలుసుకున్నాను. ఆదృక్పథాన్ని దృష్టిలో పెట్టుకుని రాసిన కథ ఇది. వివరాలు కావలసివారు నా తూలిక.నెట్ లో చూడొచ్చు బైలింగ్వల్ చదువులమీద.

కొనేమనిషి

కొనేమనిషి

నేను అమెరికా వచ్చినతరవాత 1976లో రాసిన తొలికథ. మానవసంబంధాలన్నీ ఆర్థికప్రతిపత్తి పైనే ఆధారపడి వుంటాయన్న ఆలోచనకి మరొక కోణం.