ఊసుపోక – మిరపకాయబజ్జీలు

(ఎన్నెమ్మ కతలు 2)

చలి ..చలి … మంచు బ్లిజర్డూ ముంచుకొచ్చి ముంచేస్తోందీరోజు ఇక్కడ. వీధిలోకెళ్లడం గగనం. వేడివేడిగా కారంగారంగా పచ్చిమిరపకాయ బజ్జీలు చేసుకుని సోఫాలో ముడుకు పడుకుని టీవీ చూసుకోవాలనిపిస్తోంది. Continue reading “ఊసుపోక – మిరపకాయబజ్జీలు”

ప్రకటనలు

పాతవాచీ

(ఎన్నెమ్మ కతలు -1)

ఆమధ్య ఓ స్నేహితురాలు చెప్పింది వాళ్ల తాతగారివాచీ టూనింగుకి తీసికెళ్తే ఆకొట్టువాడు అదిరిపడ్డాట్ట, ఇక్ష్వాకులనాటి చేతిగడియారం మీకెక్కడ దొరికిందండీ అంటూ. నిజమే పాతకాలపు వాచీలు ఇప్పటికీ పనిచేసేవి వున్నాయి. నాదగ్గిరో వాచీ వుంది 1968లో Continue reading “పాతవాచీ”

గ్రహబలాబలాలు

గ్రహ బలాబలాలు.

సూర్యమాన గ్రహచారంలో
దలైలామా, అమెరికాఅధ్యక్షడూ కేన్సీరియన్లు
ఉభయులకూ కేంద్రం ఆత్మ.
ఒకరికి ఆదర్శం ఆత్మావలోకనం
రెండోవారు చేస్తున్నారు ఆత్మప్రదక్షిణం
ఒకరికి ఆలంబన విశ్వమానవసౌభ్రాతృత్వం
రెండోవారికి విశ్వం సర్వస్వామ్యసంకలితం.
ధృవాంతరసీమలకు విస్తరిల్లిన
వారి తేజోపుంజాలు
మిరుమిట్లు గొల్పుతున్నాయి
కళ్లు బైర్లు కమ్ముతున్నాయి.
అలివికాని అంధకారంలో
మురికివాడలో
నా ఇరుకుగదిలో
వెతుక్కుంటున్నాను
ఆల్చిప్పంత జాగాకోసం.
మూడోపాదం మోపనున్న వామనుడిలా.
నేను మూడో కేన్సీరియనుని‌.
(జూన్ 23, 2007. ఈమాట.కామ్ లో ప్రచురింపబడింది.)

గుడ్డిగవ్వ

చెరువ్వొడ్డున ఇసకలో కాళ్ళీడ్చుకుంటూ నడుస్తున్న ముత్యం కళ్ళు తళుక్కుమన్నాయి. ఎదుట గజందూరంలో సమాధినిష్ఠలో ఉన్నట్టో సన్ బేదింగ్ చేస్తున్నట్టో కనిపిస్తున్న గవ్వని చూడగానే. రెండు నెలవంకల నడుమ సాగిలపడిన జెర్రిపోతులాటి సన్నని నల్లని నెర కనిపిస్తూ అతనికన్నునాకట్టుకుంది చిన్నదే అయినా. చుట్టూ పరుచుకున్న Continue reading “గుడ్డిగవ్వ”

పలుకు వజ్రపుతునక

రాము పుట్టినరోజు. ఉమ పిల్లాడికి చక్కగా తలంటి పోసి, కొత్తబట్టలు తొడిగి, తీపి తినిపించి, వెళ్లి ఆడుకో అంది.

రాము కదల్లేదు.

వాళ్లు అమెరికా వచ్చి ఆరునెలలయింది. విజయ్‌కి మిల్వాకీలో సాఫ్టువేరు ఇంజినీరుగా ఓ పెద్దకంపెనీలో ఉద్యోగం వచ్చింది. వాళ్లఆఫీసరే ఒక పెద్ద ఎపార్ట్‌మెంట్ కాంప్లెక్సు చూపించి, ఆప్రాంతం పిల్లలకి క్షేమం అనీ, అన్నివిధాలా సౌకర్యం

Continue reading “పలుకు వజ్రపుతునక”

మూడు కవితలు

  1. చెలగాటం.

షేక్స్‌పియరూ, శ్రీకృష్ణుడూ

జీవితం ఒక నాటకం అన్నారు

నాకు మాత్రం

స్క్రిప్టు లేక

ప్లాటర్థం కావడంలేదు

రూల్సు లేని ఆటలా వుంది

అందుకే ఆడుతున్నాను

అఫెన్సో డిఫెన్సో

ఎదుటివారి ఎత్తుల్నిబట్టి

అంతమాత్రాన నావ్యక్తిత్వానికేమిటి లోపం?

  1. దృష్టిదోషం.

తెలుగువారికి అఖ్కర్లేని సంగతి లేదు

ఎల్లరిబతుకులూ బజారుపాలు

ప్రతివాడికీ పొరుగువాడిగొడవే

అని మా నమ్మకం

 

ఇండియా మారిపోయింది

ఇప్పుడెందుకెళ్లడం

పూర్వపు అభిమానాల్లేవంచూ

వారించిన బంధుమిత్రులనీ, శ్రేయోభిలాషులనీ

కాదు కాదని

ఆకారవిశేషాల్లో

ప్లేను దిగిన నన్ను

ఆప్యాయంగా ఆదరించిన

బంధుమిత్రులని చూసి

ఆనందాతిరేకంతో

అవాక్కయిపోయేను.

ఏంజరిగిందేంజరిగిందంటూ

జనం పొడుచుకు తిన్లేదని

ఉప్పొంగిపోయేను.

 

తీరిగ్గా తరిచ్చూసుకుంటే

ఇప్పుడనిపిస్తోంది

నాగతం గురించెవరూ

అడగలేదని అప్పుడానందించేను

ప్రస్తుతం నాకెలా గడుస్తోందని

ఎవరూ అడగలేదని

ఇప్పుడు కొరతగా ఉంది!

 

 

 

  1. తెలుగు నుడికారం

పాలవాడుకలా

వారాలబ్బాయిలా

క్రమం తప్పకుండా

హలో చెప్పడానికో

డైనింగవుటుకో

డూయింగ్ లంచికో

కాల్చేసి కబుర్లాడి

ఓకేనండంటూ

కర్టెసీ కాలులు ముగించే

మిత్రబృందానిక్కరువు లేదిక్కడ

అమ్మదొంగా అంటూ అలరించి

హుందాతనం ఒలకబోస్తూ

కొడుకూ కోడలి ముచ్చట్లూ.

మనచేతుల్లోని మడుసులూ

కోప్పడేసే మినిష్టర్లగొడవలూ లాటి

ఊసులాడుకోడానికి

మనాళ్లు కావాలంటే మాత్తరం

అంజనంవేసి సూస్కోవాల.

000

(పై మూడు కవితలు ఆంధ్రప్రభలో (15 సెప్టెంబరు 1997) ప్రచురితం.)