నిరీక్షణ

చిన్నప్పుడు స్కూల్ బస్సుకోసం
చల్లని సాయంత్రాలకోసం
ఆ సాయంకాలం సముద్రతీరాన
ఇసుకలో కట్టే పిచిగ్గూళ్లకోసం
ఆ గూళ్లలో చేరే పిట్టలకోసం

పెద్దపండుక్కోసం
పట్టుపరికిణీకోసం
గోదావరి ఆనకట్టపై
పరుగుల్తీసే రైలుబండీకోసం
ఆరైలుబండీకమ్మీల్లోంచి
చిమ్మచీకట్లు చీల్చుకుంటూ
వెలుగులు కురుసే దీపాలతోరణాలకోసం

ఏతావాతా
చదువుల్తెచ్చే డిగ్రీలకోసం
ఆ డిగ్రీలిచ్చే ఉద్యోగాలకోసం
ఆ ఉద్యోగాల్లో ప్రమోషన్లకోసం
ఆప్తుల ఆమోదముద్రకోసం

నాలుగువీధులకూడలిలో పచ్చవెలుక్కోసం
మనసిచ్చి మాటాడే మనిషికోసం
అలనాటి మిత్రము కాకమ్మచేతనైన పంపే ఊసులకోసం
ఋజువైన చెలిమికోసం

ఎండకోసం
వానకోసం
ఆకురాలు కాలంలో
కొమ్మలు చిమ్మే చిత్రవిచిత్ర సోయగాలకోసం
మళ్లీ మళ్ళీ మొలకెత్తే చివుళ్లకోసం

ఎదురుచూస్తున్నాను అర్ధశతాబ్దిగా
మూడంతస్తులమేడల్లో
ఐదంకెల ఆదాయాల్తో
కోరితెచ్చుకున్న ఈతిబాధల్తో
వాలుకుర్చీల్లో విలాసంగా వెనక్కి  వాలి
భారతీయసాంప్రదాయం
వైరాగ్యం ఔన్నత్యం గూర్చి
వివరిస్తుంటే వింటున్నాను ఓపిగ్గా.

తరంగాలెళ్తే స్నానం చేస్తానంటూ
సముద్రపొడ్డున ముడుచుక్కూచున్న  బడుగుబాపడిలా
ఎదురుచూస్తున్నాను.

ఏ ఉద్గ్రంథానికో
అస్తవ్యస్తంగా రాస్తున్న
నాందీప్రస్తావనలా వుంది జీవనహేల.
తుదిపలుకు వ్రాయడం మొదలు పెట్టాలింక.
*

(తెలుగు అసోషియేషన్ ఆఫ్ గ్రేటర్ షికాగో, తెలుగువెలుగు, 2003, లో ప్రచురితం.

చిన్న చిన్న మార్పులతో సంస్కరించి.  27 జులై 2019)

కాశీరత్నం, నా అభిప్రాయాలతో

ఈమధ్య పువ్వులబొమ్మలు, ఒకొకప్పుడు అర్థవంతమైన వ్యాఖ్యలు జోడించి ముఖపుస్తకంలో ప్రచురిస్తున్నాను. మామిత్రులస్పందనలు Continue reading “కాశీరత్నం, నా అభిప్రాయాలతో”

మంచుదెబ్బ (వివరణతో)

నామాటగా – మళ్ళీ  పాతకథలెందుకు అని కోపగించుకోకండి. చదివినవారు ఇక్కడే ఆగిపోవచ్చు.

ఈకథ ఈరోజు మిత్రులొకరు ఇప్పుడే తొలిసాిరిగా చదివేనని, ఇష్టపడి తమపేజీలో లింకు పంచుకున్నారు. కొత్తపాఠకులు అనేకమంది రంగంలోకి వచ్చేరనడానికి ఇంతకంటే నిదర్సనం అవుసరం లేదు  నన్ను ప్రముఖరచయితలదృష్టిలోకి తెచ్చిన తొలికథ ఇది. ఈకథ కారణంగానే నన్ను ఆంధ్రరచయిత్రులసభలకి (గుడివాడ, వరంగల్)  ఆహ్వానించడం కూడా జరిగింది.

పోతే కథాంశం – పాఠకులకి సహజంగానే జాలి కలగవచ్చు. కానీ ఆకథ రాసినప్పుడూ, ఇప్పుడూ కూడా జాలి కాదు నేను ఆశించింది. (జాలిమీద నావ్యాసం చూసేరు కదా.). అనేకమందికి అనేకవిధాలయిన బాధలు కలుగుతాయి. ఎవరికి వారు ఆ కష్టాలను ఎదుర్కొనె విధానం ఎంచుకుని తమజీవితాలను తీరిచి దిద్దుకుంటారు. ఆనాటి పరిస్థితులవి. ఆ పరిస్థితులలో వకుళ మౌనాన్ని ఆయుధంగా ఉపయోగించుకుంది. గాంధీగారి సత్యాగ్రహం అంత నిష్ఠతోనూ.

అంచేత మీరు వ్యాఖ్యలు రాస్తే, జాలి మాత్రం చూపకండి. నాకు జాలి అంటే అసహ్యం.  ఈవిషయం స్పష్టం చేయడం మరొక కారణం ఇది మళ్లీ ప్రచురించడానికి.

ధన్యవాదాలు

మాలతి.

00000

పశ్చిమదిక్కున విచ్చలవిడిగా చెలరేగుతున్న శారదనీరదపంక్తుల్ని చూస్తూ డాబామీద నిల్చున్నాను. ఇవేనేమో వప్రక్రీడాగజప్రేక్షణీయంగా కనిపించినవి. నల్లగా బండరాళ్ళలా, కారు ఎనుముల్లా ఉన్న ఆ మేఘాలు అస్తమిస్తున్న సూర్యుడిని దాచ ప్రయత్నిస్తున్నాయి. సూర్యనారాయణుడు ఆల్లరిపిల్లవాడిలా ఆడుగునుంచే చేతులు చాపుతున్నాడు. దివ్యకాంతులు విరజిమ్మే ఘనశ్యామసుందరుడు ఇలాగే ప్రకాశించేడు కాబోలు. అంత ఎత్తుకు ఎగరలేని రాధ కిందనించి దిగులుగా “నీలీలలకి అమాయికనైన నేనే దొరికేనా?” అన్నట్టు చూస్తుంది కాబోలు .. Continue reading “మంచుదెబ్బ (వివరణతో)”

మీబాసలోనే

(ఎన్నెమ్మ కతలు 28 )

ఈసారి ఊసుపోక టపా రాయడం మీవంతు.

నిన్నట్నించీ ఎక్కళ్లేని దిగులూ ముంచుకొస్తోంది నాకు. హఠాత్తుగా తెలుగుభాష తీరుతెన్నుల గూర్చిన యావ నన్ను కలవరపెడుతోంది. నిన్న చదువు.వర్డ్ ప్రెస్.కామ్‌లో రవిగారితో నాముచ్చట్లు, ఇవాళ మరో బ్లాగులో అచ్చుతప్పులు,

Continue reading “మీబాసలోనే”

ఊసుపోక – “కలం బలం” అంటే నవ్విపోయే రోజు వచ్చెనా?

(ఎన్నెమ్ కతలు 25)

 నాచిన్నప్పుడు స్కూళ్లలో వక్తృత్వపోటీలకి కలం బలమా కత్తి బలమా అన్న విషయం తరుచూ తీసుకునేవారు. విద్యార్థులు అమాయకత్వంచేతా, పంతులిగారి కటాక్షం ఆశించీ కలం బలం అన్నవాదనకే ఎక్కువగా మొగ్గు చూపేవారు. Continue reading “ఊసుపోక – “కలం బలం” అంటే నవ్విపోయే రోజు వచ్చెనా?”